Jak być człowiekiem?

Pismo dyskusyjne wydawane przez parafię św. Elżbiety we Wrocławiu

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Jak być człowiekiem - wydanie główne

Z życia Parafii Świętej Elżbiety - luty-marzec 2010

Luty-marzec

Z Kurii otrzymaliśmy do rozprowadzenia skarbonki Caritas. Przez cały Wielki Post składaliśmy do nich ofiary, które świadczą o naszych wyrzeczeniach na rzecz ubogich. Skarbonki zawsze wracają do kościoła w okresie Świąt Wielkanocy. Każdy chętny mógł je pobrać przy każdym wyjściu z kościoła, w zakrystii lub u katechetów.

W każdy piątek Wielkiego Postu odprawiane było nabożeństwo Drogi Krzyżowej oraz Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym w każdą niedzielę  a  od poniedziałku do piątku o godz. 540 rano zapraszaliśmy na poranną Modlitwę Kościoła – Jutrznię.

Wspólne śpiewanie pieśni wielkopostnych odbywało się w każdą  środę w bibliotece.

Przez cały marzec w zakrystii można było składać ofiary na kwiaty do Bożego Grobu.

6 lutego

W naszej świątyni odbyło się spotkanie delegatów Akcji Katolickiej naszej Archidiecezji. Delegaci uczestniczyli w Drodze Krzyżowej i we Mszy św. Wysłuchali także prelekcji na temat aktywnego uczestniczenia w życiu Kościoła.

13 lutego

W kościele o godz. 1830 miała miejsce wspólnotowa Eucharystia dla parafian oraz wszystkich uczestników drogi neokatechumenalnej.

14 i 16 lutego

W ramach przygotowania wielkopostnego w poniedziałek i wtorek w naszym kościele od godz. 1500 do 1830 miała miejsce adoracja Najświętszego Sakramentu.

17-21 lutego

W Środę Popielcową 17 lutego uczestniczyliśmy we Mszy św. i na znak chęci nawrócenia posypywaliśmy głowę popiołem. W tym dniu rozpoczęliśmy wielkopostne rekolekcje dla dorosłych, które trwały do niedzieli 21 lutego włącznie. Ćwiczeniom rekolekcyjnym przewodniczył ksiądz biskup Andrzej Siemieniewski. Do udziału we Mszy św. o godz. 1830 zaproszeni zostali szczególnie rodzice wychowujących dzieci oraz młodzież, która przygotowuje się do sakramentu bierzmowania jak również wspólnoty różańcowe, neokatechumenalne i Odnowy w Duchu Świętym. Zakończenie rekolekcji odbyło się w niedzielę podczas każdej Mszy św. Wcześniej modliliśmy się o błogosławione owoce rekolekcji i aktywny w nich udział nas wszystkich. Równocześnie z rekolekcjami odbyła się wizytacja kanoniczna naszej parafii. Ksiądz Biskup spotkał się z poszerzoną Radą Duszpasterską i z wieloma parafialnymi grupami. Odwiedził także dwa ośrodki w Jugowicach, naszą kuchnię dla bezdomnych, bibliotekę, świetlicę i inne miejsca formacyjne.

27 lutego i 20 marca

W sobotę gościliśmy klaretyńską wspólnotę „Poślij mnie”.

28 lutego

W sali na plebanii mogliśmy obejrzeć wystawę prac plastycznych naszej młodzieży.

Tego samego dnia przed kościołem po każdej Mszy św. członkowie Akcji Katolickiej przeprowadzali zbiórkę do puszek w ramach ogólnopolskiego Dzieła Pomocy „Ad Gentes” dla wsparcia polskich misjonarzy na świecie.

18 marca

Od czwartku rozpoczęły się w naszym kościele katechezy neokatechumenalne. Spotkania odbywały się w poniedziałki i czwartki o godz. 1930 w sali na plebanii.

14 marca

W naszej parafii gościliśmy brata Jana Hruszowca, franciszkanina pracującego obecnie w Obwodzie Kalingradzkim wśród Polaków przybyłych tam głównie z Kazachstanu. Ponieważ Rosja nie stwarza żadnych warunków dla utrzymania Kościoła, aby prowadzić to duszpasterstwo potrzebna jest pomoc głównie z zagranicy. W związku z tym bracia franciszkanie prosząc nas o dar modlitwy i pomoc materialną, po każdej Mszy św. zbierali przy wyjściu z kościoła ofiary na ten cel.

21 marca

Młodzież naszego wolontariatu tradycyjnie jak co roku po każdej Mszy św. rozprowadzała palmy wielkanocne. Zebrane ofiary przeznaczone zostały na cele charytatywne.

25 marca

W czwartek 25 marca przeżywaliśmy uroczystość Zwiastowania Pańskiego.

28 marca

W tym dniu przeżywaliśmy Niedzielę Palmową. Uroczyste święcenie palm z procesją wewnątrz kościoła odbyło się podczas Mszy św. o godz. 1000.

W sali na plebanii mogliśmy obejrzeć wystawę  fotografii przygotowaną przez  naszą młodzież z Koła Misyjnego na temat przemijania.

 

Spowiednicy poety – sekciarza, czyli problem konfesyjny w biografii Adama Mickiewicza - cz. 1 (z cyklu: Spotkania z literaturą)

Sytuację mówienia, w której mowa jest przekazem o stanie wewnętrznym nadawcy, nazywamy wyznaniem. Może ono dotyczyć ludzkiej zgryzoty, radości czy sekretu i zawsze wymaga obecności słuchającego odbiorcy oraz rozbudzenia w sobie potrzeby odsłonięcia własnego wnętrza przed drugim człowiekiem. W katolicyzmie mamy ukonstytuowaną i sformalizowaną sytuację wyznania. Jest nią spowiedź. Sakramentalna spowiedź indywidualna polega na tym, że żałujący za swe przewinienia penitent wyznaje przed kapłanem – spowiednikiem, będącym ziemskim pośrednikiem między człowiekiem wierzącym i Bogiem, swoje grzechy po to, by uzyskać absolucję i przebaczenie oraz uczynić zadość względem bliźniego i Boga. Przyjmując postawę pokornego pokutnika, oczyszcza swoje sumienie i wchodzi na drogę prowadzącą do świętości.

Więcej…
 

Kto się czubi, ten się lubi... (z cyklu: Być szczęśliwym w małżeństwie)

„Kto się czubi, ten się lubi” – mówi przysłowie. To prawda, bo przecież miłość nie oznacza wiecznej sielanki. Miłość dojrzewa i sprawdza się w sytuacjach trudnych. Konflikt pomiędzy osobami będącymi ze sobą bardzo blisko jest nieuchronny i im ściślejsze są wzajemne więzi, tym bardziej jest on bolesny. To wobec obcych można zachować dystans, który służy niczym tarcza ochronna. Jesteśmy w stanie zignorować ostre słowa i raniące nas zachowania nieprzyjaciela, natomiast w małżeństwie, w rodzinie trudno o dystans w sytuacji konfliktu. Jesteśmy wobec siebie odkryci i bezbronni.

Więcej…
 

Biblijne konteksty słowa "powstać"

Słowo „powstać” ma różne znaczenia. Występuje 322 razy w całym Piśmie św. Konteksty jego użycia wymuszają zastanowienie się – tak wierzących, jak i niewierzących. Powstać to znaczy „zaistnieć”, „zacząć istnieć”; to także przejście z jednej pozycji do pozycji stojącej, „podnieść się”, „wstać”. W języku greckim – άνίστημι to „wstawać z martwych”, „zmartwychwstawać”, „podnosić się”, „powstawać”.

Więcej…
 

Gdy zbliża się Pierwsza Komunia Święta mojego dziecka - Refleksje rodziców

Rozmawiając ze znajomymi, którzy podobnie jak my przeżyli już  uroczystość Pierwszej Komunii Świętej swoich dzieci, doszliśmy do wniosku, że warto podzielić się naszymi doświadczeniami i refleksjami z tymi, którzy do tej uroczystości się przygotowują. Zwłaszcza, że nasza rola, rola rodziców, jest ogromna i nikt nas nie zastąpi.

Więcej…
 


Strona 1 z 7