W czasie tegorocznych ferii zimowych Jugowice odwiedziła schola „Halleluja” oraz wolontariat Fundacji „Albertówka”. „Zadaniem” tego wyjazdu było zintegrowanie tych naszych dwóch wspólnot. W Jugowicach gościliśmy od soboty do soboty, czyli od 6 do 13 lutego. Pierwsze słowa, jakie można było usłyszeć zaraz po przyjeździe do naszego ukochanego miejsca to: „Nareszcie jesteśmy w Jugowicach!”
Więcej…
A ktoś z tłumu rzekł do Niego: „Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem”. Lecz On mu odpowiedział: „Człowieku, któż mnie ustanowił nad wami sędzią lub rozjemcą?”. Powiedział też do nich: „Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś ma [wszystkiego] w nadmiarze, to życie jego nie zależy od jego mienia (Łk 12, 13-15).
Oto próba wykorzystania Jezusa do załatwiania ludzkich porachunków. Aby rozstrzygać sprawy konfliktowe, trzeba mieć do tego prawo. Jezus takiego prawa nie posiadał i wyznał to otwarcie. Każde wejście między zwaśnione strony jest niebezpieczne. Nauka Jezusa o ubóstwie i przebaczeniu była wystarczająco jasna. Pytający nie powinien mieć najmniejszych złudzeń co do tego, że Mistrz z Nazaretu nie podejmie się misji pojednania braci zwaśnionych z powodu pieniędzy. A jednak tak wielu ludzi traktuje odniesienie do Boga jako podstawę do roszczeń materialnych. Wynika to z chęci zaprowadzenia sprawiedliwości w układach doczesnych za pomocą ingerencji samego Boga. Tymczasem tu, na ziemi, nie jest możliwe ustawienie wszystkiego na płaszczyźnie sprawiedliwości. Nie da się nie tylko dochodzić swoich racji, ale trzeba wielokrotnie zgodzić się na jawną niesprawiedliwość. W atmosferze prześladowania jest to najnormalniejsze w świecie.
Więcej…
Sylwester Szefer, mąż Elżbiety
Przepraszam. Wybacz mi. W słowniku małżeńskim słowa te należą do najważniejszych, chociaż bywa, że są rzadko używane. Co to znaczy przebaczyć?
Przebaczenie nie jest szukaniem sprawiedliwości i rozstrzyganiem, kto ma rację. Przebaczenie nie jest też unikaniem prawdy, umniejszaniem czy zaprzeczaniem, że był problem. Przebaczenie nie jest zapomnieniem o krzywdzie, która została wyrządzona. Przebaczenie jest bezwarunkowym aktem darowania winy drugiemu człowiekowi.
Więcej…
Wszystkich bardzo zabieganych, zmęczonych codziennością, zniechęconych niepowodzeniami, niemających na nic czasu, chciałabym zachęcić do tego, aby nie przestawali się modlić! Gdy się modlimy, różne sprawy życia osobistego, rodzinnego, zawodowego, dotyczącego zdrowia nabierają zupełnie innego kolorytu. Modlitwa uczy nas, jak poruszać się pośród cierpienia i pozwala właściwie je przeżyć. Jest „powietrzem z nieba”, którym nieustannie powinniśmy oddychać, aby żyć.
Więcej…
|
Jan Chmielewski, Radny Rady Miejskiej Wrocławia
Ekonomista z Uniwersytetu Chicago, późniejszy laureat Nagrody Nobla, Teodore W. Schultz w latach sześćdziesiątych XX wieku posługując się terminami „kapitał ludzki i rzeczowy” stwierdził, że oba rodzaje tych zasobów są „odtwarzalne” i mają zarówno namacalny i nienamacalny wymiar. Ponadto oba wymagają konserwacji, aby utrzymać zdolności produkcyjne. Według niego wynagrodzenie za pracę stanowi zwrot kosztów wcześniejszej inwestycji w ludzkie zasoby, podczas gdy dochody z tytułu własności stanowią zwrot kosztów uprzedniej inwestycji w te własności. Mimo to istnieje jedna istotna różnica: wysokość dochodu z inwestycji w majątek ruchomy lub nieruchomy jest taka sama dla wszystkich na konkurencyjnym rynku, natomiast wysokość z inwestycji w kapitał ludzki zależy od wieku danej osoby.
Więcej…
Zofia Jarząbek, Ks. Tomasz Hergesel
Zachowania ludzkie powodowane np. chytrością, przewrotnością stają się uciążliwe dla otoczenia. Człowiek chytry bywa fałszywy, podstępny i skąpy. Mówi się o jego chytrym spojrzeniu, oczach, uśmiechu, o wyrachowaniu; nawet ostrzega się przed kimś takim: „strzeż się go, bo to chytry człowiek – chytry jak wąż”. Synonimem chytrości jest przebiegłość, człowiek przebiegły określany bywa jako chytry lis, przebiegły oszust, postępujący chytrze i przemyślnie. Przebiegłość, chytrość, oszukaństwo, oszustwo – (w języku greckim κυβεία) – takie podstępne działanie sprowadza na manowce. Wiąże się bowiem z gotowością na wszystko, przebiegłością w postępowaniu i podstępem połączonym z oszukaństwem (w języku greckim – πανουργία).
Więcej…
Ostatnio bardzo modne stało się wypowiadanie sądów na temat osób duchownych, najczęściej księży. Mamy na ich temat do powiedzenia bardzo dużo i nie zawsze prawdę, ale najważniejsze, żeby było o czym, czy o kim mówić. Bardzo często w pewnych środowiskach stają się oni bardziej popularni niż gwiazdy mediów, gdyż są lepiej znani i „wszystko” o nich wiadomo. Krytykujemy ich zachowania, ich sposób bycia, ich kazania, prowadzenie parafian i sposób odprawiania Mszy świętej. Lubimy mówić o tym, kiedy zachowali się nieodpowiednio i jak powinni się zachowywać według nas, żeby zyskać naszą przychylność.
Więcej…
Ksiądz Jan Seckerwitz - wykładowca Seminarium Duchownego we Wrocławiu
Przed reformą trydencką wykształcenie teologiczne duchowieństwa parafialnego ograniczało się do zdobycia podstawowych wiadomości o Bogu i człowieku, często w szkołach klasztornych i kolegiackich, jak i od samych duszpasterzy. Niedociągnięcia w wykształceniu były duże i kler parafialny w tym względzie stał o wiele niżej od kapłanów zakonnych. Od duchowieństwa wyższego wymagano studiów uniwersyteckich i dlatego członkowie kapituł kończyli uczelnie zagraniczne, ponieważ Śląsk do początku XVIII w. nie miał własnego uniwersytetu.
Więcej…
|