Działalność charytatywna
Parafii Św. Elżbiety
Wrocław, ul. Grabiszyńska 103

Różne formy i zakres prac charytatywnych, realizowanych przez parafię, możliwy jest dzięki pracy licznych woluntariuszy oraz materialnemu i duchowemu wsparciu wielu parafian oraz lokalnych władz samorządowych.   Grupy charytatywne   Na terenie Parafii działa kilka grup charytatywnych.
Pierwsza - najstarsza pod względem wieku uczestników oraz czasu trwania działalności - liczy ponad 20 osób. W przeszłości odegrała dużą rolę, zwłaszcza przy podziale darów przysyłanych z zagranicy. Członkowie tej grupy odwiedzają ludzi biednych z terenu parafii, niosąc im pociechę duchową i w miarę możliwości pomoc materialną. Świąteczne paczki oraz życzenia, które są przygotowywane właśnie przez tę grupę charytatywną, wywołują wiele radości u biednych i zaniedbanych parafian.
Drugą grupę charytatywną stanowi młodzież i absolwenci wywodzący się z Parafialnego Ośrodka Duszpasterstwa Akademickiego. Młodzież ta prowadzi świetlicę środowiskową dla dzieci, a podczas wakacji zupełnie bezinteresownie pełni posługę wychowawczą w parafialnych ośrodkach charytatywnych, głównie w Jugowicach. Przez szereg tygodni pomaga w pracy formacyjnej, gospodarczej i wychowawczej, angażując wszystkie swoje siły i talenty, aby inni mogli żyć lepiej i piękniej.
Istnieje grupa osób związana z funkcjonowaniem ośrodka charytatywnego w Jelczu-Laskowicach. Ośrodek ten po wielu przekształceniach i remontach służy osobom starszym, głównie biednym emerytom i rencistom jako miejsce odnowy ducha i ciała w jesieni życia, która czasem jest piękna i złocista, ale dla wielu kojarzy się najczęściej z szarugą zgniłej jesieni. Grupa charytatywna pomagająca w funkcjonowaniu tego ośrodka jest bardzo zróżnicowana, tak pod względem wieku, jak i wykształcenia. Są w niej pedagodzy, lekarz, farmaceutka, palacz, praczki i osoby sprzątające ten duży obiekt. Często do pracy włączają się ci, którzy przyjeżdżają do Jelcza na odpoczynek.
Inna grupa, która wykonuje najtrudniejszą pracę na rzecz ubogich, to osoby przygotowujące posiłki w parafialnej kuchni dla biednych. W każdym dniu trzeba obrać prawie 80 kg ziemniaków i warzyw. Oczywiście, nie wszyscy pracują i pomagają bezinteresownie; część osób jest materialnie wynagradzana. Ale są osoby, które z wielkim poświęceniem pomagają zupełnie gratisowo. Praca w kuchni dla biednych jest bardzo trudna i niewdzięczna, ponieważ osoby, które do niej przychodzą, są nieraz bardzo wulgarne, a często również przychodzą pod wpływem alkoholu. Z tego powodu nie wszystkie osoby wytrzymują w tej posłudze charytatywnej, ale zawsze na ich miejsce przychodzą następne.

Różne formy działań charytatywnych:

W okresie stanu wojennego w naszej parafii założona została pierwsza we Wrocławiu kuchnia charytatywna dla osób potrzebujących. Po wybudowaniu nowej plebani, w świeżo przygotowanych pomieszczeniach duszpasterstwa akademickiego, rozpoczęto gotowanie i bezpłatne wydawanie gorącej zupy i chleba dla potrzebujących. Początkowo na ten posiłek przychodziło około 50 osób. Projekt utworzenia jadłodajni dla osób potrzebujących spotkał się z wielką krytyką ówczesnych władz komunistycznych, ale głodnych i potrzebujących z każdym dniem przybywało tak, że zamknięcie kuchni dla bezdomnych okazało się niemożliwe. W latach transformacji ustrojowej była nadzieja, że z każdym rokiem przychodzących do jadłodajni będzie coraz mniej. Niestety, okazało się, że ciągle ich przybywa. Od kilku lat do jadłodajni przychodzi codziennie około 300 osób. Lokal, w którym gotuje się i wydaje posiłki jest stosunkowo mały, biorąc pod uwagę liczbę przychodzących. Biedni muszą więc czekać w kolejce. Gorący posiłek wydaje się od godziny 12.00 do 14.30. Często jednak ze względu na ilość osób korzystających z posiłków czas ten jest przedłużony. Wiele osób przychodzi z naczyniami i zabiera gorącą zupę i chleb do swoich domów. Od początku powstania nie prowadzimy żadnej ewidencji osób przychodzących ani nie stosujemy rejonizacji. Do jadłodajni przychodzą bardzo różni ludzie, tak pod względem wieku, płci, jak i statusu społecznego. Większość z nich to ludzie bezdomni, a wśród nich uzależnieni. Przychodzi dosyć dużo biednych rencistów, ludzi schorowanych i samotnych. W ostatnich latach prowadzenie kuchni wspomagają finansowo władze samorządowe miasta Wrocławia. Parafia nie byłaby już w stanie sama wspomagać tak wiele osób potrzebujących. Wielką radością dla naszej parafii była wiadomość, że na terenie Wrocławia otwarto inne, podobne jadłodajnie dla ludzi potrzebujących.

Od wielu lat tradycją naszej społeczności parafialnej stały się uroczyste Wigilie dla ludzi samotnych. Pierwsza taka Wigilia została przygotowana w 1977 roku i zwyczaj ten jest kontynuowany do dzisiaj. Zazwyczaj przychodzi na nią od 40 do 70 osób.
W latach 90. w dniach poprzedzających Święta Bożego Narodzenia zaczęliśmy urządzać Wigilie dla bezdomnych. Wigilie te przygotowują różne społeczności parafialne i w każdym roku ich liczba dochodzi do pięciu. Szczególnie cieszymy się z dwóch wigilii, które przygotowywane są przez młodzież szkolną, ich rodziców i nauczycieli. Oprócz bardzo bogatych dań wigilijnych bezdomni otrzymują także świąteczne paczki żywnościowe oraz odzież i bieliznę. Ilość uczestników poszczególnych wigilii waha się od 40 do 50 osób. Podobnie jest z przygotowywaniem śniadań wielkanocnych, choć tych jest znacznie mniej. W zamian za to staramy się, aby wszyscy, którzy przyjdą do naszej jadłodajni w pierwszy i drugi dzień świąt Wielkanocy, mieli bogaty obiad składający się z dwóch dań oraz ciasta i owoców. Dary te zbieramy wcześniej od naszych parafian.

Kilka lat temu, wychodząc naprzeciw potrzebom rodziców, wychowawców, a przede wszystkim dzieci, parafia utworzyła świetlicę środowiskową dla dzieci i młodzieży naszej parafii. Głównym założeniem przy tworzeniu świetlicy było to, aby dzieci nie włóczyły się bez celu po ulicach, ale by znalazły odpowiednie miejsce w pomieszczeniach parafii, w których mogłyby godnie i radośnie spędzić wolny czas. Świetlica otwarta jest dla wszystkich chętnych dzieci. Świetnymi wychowawcami okazali się studenci i absolwenci wyższych lat teologii, pedagogiki i innych kierunków. Dzieci podczas zajęć świetlicowych mają możliwość odrobienia lekcji, korzystania gratisowo z korepetycji, uczenia się języka angielskiego i niemieckiego, nauki gry na gitarze oraz uczestniczenia w różnych zabawach, tańcach, śpiewie i zajęciach plastycznych.
Świetlica mieści się w trzech pomieszczeniach, które dostosowane są poszczególnych zajęć. Ostatnio największym powodzeniem cieszy się sala komputerowa, w której dzieci nabywają podstawowe umiejętności niezbędne przy pracy z komputerem, uczą się szybkiego pisania na klawiaturze, poznają programy do pisania tekstów, arkusze kalkulacyjne, tworzą prostą grafikę. Podczas zajęć świetlicowych dzieci otrzymują również podwieczorek.

Pierwsze wakacje dla dzieci zorganizowano w 1986 roku w zakupionym przez parafię domu w Jugowicach. Początkowo uczestniczyły w nich małe grupy dzieci ze względu na trudności ze strony władzy komunistycznej, która organizowane przez Kościół zgrupowania dzieci i młodzieży uważała za "dzikie kolonie", zabronione według ówczesnego prawodawstwa. Nadmienić należy, że w tym czasie żadna z grup kościelnych nie miała szans na uzyskanie zgody urzędu do spraw wyznań. Potrzeba organizowania różnych form wypoczynku dla dzieci i młodzieży była duża ze względu na warunki ekologiczne dzielnicy Fabryczna, w której usytuowana jest nasza parafia. Potrzebne było także moralne i religijne wsparcie dla dzieci zwłaszcza z rodzin dysfunkcyjnych. Dom w Jugowicach w miarę udoskonalania, pomimo licznych trudności, z każdym rokiem zwiększał liczbę dzieci i młodzieży uczestniczących w tzw. "Wakacjach z Panem Bogiem". Obecnie w każdym roku w Jugowicach wakacje spędza około 300 osób w czterech dwutygodniowych turnusach. Kadrę wychowawców stanowią głównie wolontariusze rekrutujący się z grona nauczycieli, rodziców i studentów. Jugowice położone są w Górach Sowich, nieskażonych jeszcze pod względem ekologicznym. Malownicze krajobrazy, możliwość częstych wycieczek w góry oraz umieszczony w sąsiedztwie basen kąpielowy stanowią szczególną atrakcję. W 1990 roku parafia przejęła najpierw w użyczenie, a w następnych latach wykupiła na własność duży ośrodek po jednostce wojskowej w Jelczu-Laskowicach. Po przeprowadzonych i wciąż przeprowadzanych niezbędnych remontach przebywały tam samotne matki z małymi dziećmi, osoby bezdomne oraz odbywały się i nadal odbywają wakacje dla dzieci i młodzieży. Atrakcją tego ośrodka jest bardzo duży park okalający dziewiętnastowieczne budynki oraz blisko usytuowane kąpielisko. W latach 1994-1998 w ośrodku tym corocznie organizowano wakacyjne turnusy dla dzieci wrocławskich z różnych parafii oraz dla dzieci z Białorusi, Ukrainy i Litwy. Ogółem przez ośrodek przewinęło się w tych latach wiele potrzebujących osób. Od roku 1998 ośrodek koncentruje się na regeneracji ducha i ciała dla osób starszych.

Ferie zimowe i weekendy

W obydwu ośrodkach charytatywnych naszej parafii w każdym roku organizowane są również ferie zimowe dla dzieci i młodzieży. W każdym roku korzysta z nich ponad 100 osób w dwóch lub trzech kilkudniowych turnusach. Pierwszeństwo w wyjazdach na "Wakacje z Panem Bogiem" i ferie zimowe mają dzieci z rodzin dysfunkcyjnych, nie tylko z terenu naszej parafii. Dzieciom organizuje się różne zajęcia w zależności od aury. Największą atrakcją dla wrocławskich dzieci jest jazda na sankach i zabawy na śniegu. Zmienność aury sprawia, że wycieczki w góry często odbywają się raczej po błocie niż śniegu. Atrakcją stają się wtedy ogniska i pieczenie kiełbasek.
Bardzo często w naszych ośrodkach charytatywnych dzieci spędzają także weekendy. Wyjeżdżają wraz z wychowawcami w piątek wieczorem, a do Wrocławia wracają w niedzielę. Poszczególne weekendy mają swoje określone cele. Jedne nastawione są na turystykę, inne na przeżycia wspólnotowe i religijne. Na weekendy do Jugowic i Jelcza wyjeżdżają także osoby dorosłe. Częstymi gośćmi są Sybiracy, studenci Uniwersytetu Trzeciego Wieku, artyści, różne wspólnoty parafialne oraz grupy anonimowych alkoholików.

Regeneracja ducha i ciała dla osób starszych w Jelczu-Laskowicach

Od kilku lat w naszym ośrodku w Jelczu-Laskowicach stwarzamy warunki do regeneracji ducha i ciała dla osób starszych. Intensywne prace w tym zakresie rozpoczęliśmy trzy lata temu, przystosowując ośrodek do tego zadania. Na regenerację ducha i ciała może przyjechać każdy po wcześniejszym zgłoszeniu się i uzgodnieniu warunków pobytu w kancelarii parafialnej przy ul. Grabiszyńskiej 103. Na terenie obiektu znajdują się miejsca spacerowe, miejsce na rozpalenie ogniska, stawy z uregulowanymi brzegami, boiska do siatkówki i koszykówki, ogród warzywny, drzewa owocowe, świetlica z kominkiem, stół bilardowy i do ping - ponga. Sercem ośrodka jest kaplica oraz biblioteka. W głównym budynku są trzy kondygnacje z 70-cioma miejscami noclegowymi, pokoje 2-6 osobowe. Rozmieszczenie na piętrach pozwala mniejszym grupom lub osobom indywidualnym zachować swoją prywatność. Wyżywienie zapewnione jest w ramach pobytu w ośrodku. Sezon intensywnej działalności trwa od 15 maja do 15 września. Do zajęć, które oferujemy, należy uczestnictwo w Eucharystii, pogadanki tematyczne, poradnictwo w zakresie medycyny konwencjonalnej i naturalnej, poradnictwo psychologiczne i duchowe, zajęcia rekreacyjne i warsztaty zajęciowe. Regeneracja ducha i ciała ma służyć osobom szczególnie pokrzywdzonym przez los.

Kluby Seniora

Na terenie naszej parafii mieszka dużo osób samotnych i starszych. Młode rodziny wyprowadzają się raczej z naszej dzielnicy, ponieważ mieszkania są zbyt ciasne dla liczniejszych rodzin. Pozostają zatem rodzice, a dzieci szukają nowych mieszkań poza obrębem parafii. Z roku na rok przybywa rencistów i emerytów, którzy narzekają na samotność. W związku z tym powstała inicjatywa, aby w budynkach parafialnych utworzyć Klub Seniora. Osoby starsze mają okazję, by uczestniczyć w różnych zajęciach. Można przy herbacie dyskutować na różne tematy, śpiewać pieśni, oglądać filmy na video. Osoby bardziej pobożne mogą gromadzić się na modlitwie. W okresie wiosenno-letnim organizowane są pielgrzymki do różnych sanktuariów parafialnym autokarem oraz do naszych ośrodków charytatywnych w Jugowicach i Jelczu - Laskowicach. Ponieważ członkami "Klubu Seniora" są niezamożni renciści, dlatego wszelkie organizowane imprezy muszą być dofinansowywane przez parafię.

Poradnictwo specjalistyczne

Poradnictwo specjalistyczne utworzone zostało w naszej społeczności parafialnej wiele lat temu. Najbardziej intensywnie rozwinęło się podczas stanu wojennego. Wtedy ujawniło się ogromne zapotrzebowanie na porady prawnicze, gdyż trzeba było wykupywać osoby więzione i internowane, bronić ludzi przed konsekwencjami niepodporządkowania się wszystkim wymogom ówczesnej władzy. Intensywnie rozwijało się w tym czasie także poradnictwo psychologiczne, gdyż pod wpływem wielkich represji ówczesnej władzy, ludzie przeżywali kryzysy osobowościowe, bardzo niebezpieczne dla normalnego funkcjonowania. Grupa charytatywna utworzyła tzw. branżowe pogotowia pomocy: elektrycznej, stolarskiej, hydraulicznej, radiowo-telewizyjnej. Osoby zaangażowane w tego rodzaju pomoc dysponowały odpowiednimi narzędziami i na zgłoszenie osoby potrzebującej nieodpłatnie wykonywały naprawy. Obecnie poradnictwo specjalistyczne ogranicza się do trzech dziedzin: prawniczej, psychologicznej i rodzinno-wychowawczej. W najbliższym czasie mamy zamiar rozszerzyć zakres poradnictwa specjalistycznego, gdyż obserwujemy coraz większe zapotrzebowanie ze strony mieszkańców naszej dzielnicy, w przeważającej części osób starszych, samotnych i biednych.

"Albertówka" - schronisko dla bezdomnych mężczyzn

Pod wpływem wypowiedzi ludzi przychodzących na gorący posiłek do naszej parafialnej jadłodajni zrodził się projekt zorganizowania gospodarstwa i budowy schroniska dla bezdomnych mężczyzn. "Albertówka" budowana była od podstaw, tak pod względem materialnym, jak i duchowym. Od podstaw budowana jest również męska wspólnota osób, które w ostatnich latach stały się bezdomnymi. Zakup gruntów, prowadzenie gospodarstwa oraz budowa domu gospodarczo-socjalnego finansowana jest głównie z prywatnych oszczędności ks. Proboszcza.
Każdy bezdomny mężczyzna może starać się o przyjęcie do wspólnoty "braci". Musi jednak spełniać pewne warunki: musi chcieć i pragnąć wewnętrznej przemiany, w tworzącej się wspólnocie nie można być pasożytem, trzeba chcieć wychodzić ze swoich dotychczasowych nałogów, na teranie ośrodka nie wolno spożywać alkoholu, kraść, niszczyć wspólnego dobra. Trzeba się uczyć żyć we wspólnocie, starać się przede wszystkim być życzliwym i dobrym dla pozostałych mieszkańców domu.
Bezdomni przybywający do "Albertówki" są najczęściej w opłakanym stanie materialnym i duchowym. Są brudni, nieraz wprost cuchnący, głodni, bez żadnych perspektyw na przyszłość. Chcemy pomagać każdemu, kto pragnie się resocjalizować i wychodzić ze swojej nędzy materialnej i moralnej. Każdy ma prawo do godziwego zamieszkania i pełnego, dobrego wyżywienia. Wszyscy "bracia" mieszkają w nowo wybudowanym budynku. Pokoje są różne, dwu-, trzy-, czteroosobowe. Zbudowane są nowe sanitariaty z ciepłą wodą i prysznicami. Wyżywienie jest pełne, tzn. obfite śniadanie, obiad i kolacja. Ponadto mężczyźni otrzymują środki czystości, bieliznę, ubrania i buty; w pokojach mają radia i telewizory. Każdy, kto zostanie przyjęty do "Albertówki", ma prawo do pełnego szacunku jako człowiek. Ważnym elementem w pracy resocjalizacyjnej jest życzliwość i miłość okazywana każdemu bez wyjątku. Podkreślana jest wielka godność człowieka jako Dziecka Bożego. Każdy, kto tu przychodzi, powinien to odczuwać na co dzień nie przez wygłaszanie kazań, ale przez świadectwo życia.
Praca, przy rozbudowie "Albertówki", jak i praca w gospodarstwie traktowana jest jako jeden z elementów psychoterapeutycznych. Pracując, pomnażamy nasze materialne zasoby, z których wszyscy korzystamy. Każdy z uczestników "bractwa" ma możliwość wybrania sobie takiej pracy, którą najbardziej lubi, i w której może się wykazać. Ważnym czynnikiem psychoterapeutycznym i resocjalizacyjnym jest stwarzanie takich możliwości, aby człowiek mógł odnaleźć sens i cel swojej egzystencji. Człowiek w naturę swoją ma wpisane potrzeby duchowe, pragnie zaspokoić potrzebę bezpieczeństwa, miłości, samorealizacji, religii. Na zaspokajanie tych potrzeb w "Albertówce" zwraca się szczególną uwagę. Kryteria pobytu w tym domu są bardzo klarowne. Nikt, kto je respektuje, nie musi się obawiać, że zostanie wyrzucony. Każdy może się wiele nauczyć i rozwinąć swoje talenty. Istnieją warunki, aby pozbyć się nałogów, które w przeszłości doprowadziły do bezdomności. W "Albertówce" są wszelkie możliwości ku temu, aby odnaleźć Pana Boga i zregenerować swoją wiarę.
Wśród osób bezdomnych łatwo można zauważyć nieustanną fluktuację psychicznego nastroju. Osoby te potrafią się diametralnie zmieniać emocjonalnie w ciągu jednego dnia. Aby wytrwali w dotychczasowych postanowieniach, potrzeba nieustannego dialogowania w atmosferze dużej życzliwości. Zachodzi wielka potrzeba powtórnej ewangelizacji osób, które zagubiły się w życiu i to nieraz zupełnie. Ewangelizacja wśród ludzi bezdomnych nie należy do łatwych. Jeśli ma być dogłębna i zmierzać do przemiany życia, powinna być starannie obmyślana i głęboko zakotwiczona w Panu Bogu. Same praktyki można wprowadzić nawet stosunkowo łatwo, ale mogą one nie wpłynąć na przemianę wewnętrzną całej osobowości. Trzeba liczyć się z faktem, że proces przemiany religijno-moralnej przebiegać może bardzo długo. Największe znaczenie w przemianie życia mogą mieć zauważalne chrześcijańskie świadectwa życia osób odpowiedzialnych i kierujących całym przedsięwzięciem.