{"id":11184,"date":"2018-05-14T12:14:14","date_gmt":"2018-05-14T10:14:14","guid":{"rendered":"http:\/\/elzbieta.org\/?p=11184"},"modified":"2018-05-14T21:30:52","modified_gmt":"2018-05-14T19:30:52","slug":"biblijny-konkurs-plastyczny","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/elzbieta.org\/?p=11184","title":{"rendered":"Biblijny Konkurs Plastyczny dla dzieci klas 1-5"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Regulamin<\/span> <\/strong><\/span><\/p>\n

BIBLIJNY KONKURS PLASTYCZNY <\/strong><\/span><\/p>\n

Zosta\u0144 ilustratorem<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

\u201eMoja ilustracja do niedzielnej Ewangelii\u201d<\/strong><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

    \n
  1. Organizator<\/strong><\/span><\/li>\n<\/ol>\n

    Organizatorem konkursu jest Parafia \u015bw. El\u017cbiety<\/p>\n

      \n
    1. Grabiszy\u0144ska 103, 53-439 Wroc\u0142aw<\/li>\n<\/ol>\n

      tel. 783-37-94<\/p>\n

      www.elzbieta.org<\/a><\/p>\n

      e-mail: swelzbieta@pro.onet.pl<\/a><\/p>\n

      Facebook: parafia.swelzbiety<\/p>\n

      Przedstawicielem organizatora jest  proboszcz parafii \u2013 ksi\u0105dz Janusz Jastrz\u0119bski \u2013 tel. 662 210 840<\/p>\n

       <\/p>\n

        \n
      1. Odbiorcy konkursu<\/strong><\/span><\/li>\n<\/ol>\n

        Konkurs jest skierowany do:<\/p>\n

          \n
        1. uczni\u00f3w klas 1-5 szk\u00f3\u0142 podstawowych znajduj\u0105cych si\u0119 na terenie parafii \u2013 SP 43, SP 68, SP 97<\/li>\n
        2. do dzieci klas 1-5, kt\u00f3re nie chodz\u0105 do powy\u017cszych szk\u00f3\u0142, ale mieszkaj\u0105 na terenie parafii b\u0105d\u017a uczestnicz\u0105 we Mszach \u015bw. w parafii<\/li>\n<\/ol>\n

           <\/p>\n

            \n
          1. Na czym polega konkurs<\/strong><\/span><\/li>\n<\/ol>\n

            Konkurs polega na zilustrowaniu fragmentu niedzielnej Ewangelii w formie pracy plastycznej.<\/p>\n

              \n
            • Z wszystkich oddanych prac zostan\u0105 wybrane 43 prace, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 ilustracjami do drukowanych materia\u0142\u00f3w i pomocy duszpasterskich na niedziele w roku szkolnym 2018\/2019.<\/li>\n
            • Wszystkie prac\u0119 b\u0119d\u0105 stanowi\u0107 pomoce do kaza\u0144 na niedzielnych Mszach \u015bw. dla dzieci.<\/li>\n
            • Prace zostan\u0105 te\u017c wyeksponowane na specjalnej wystawie.<\/li>\n<\/ul>\n

               <\/p>\n

                \n
              1. Cel konkursu<\/strong><\/span><\/li>\n<\/ol>\n
                  \n
                • W\u0142\u0105czenie uczestnik\u00f3w w przygotowanie materia\u0142\u00f3w duszpasterskich ilustrowanych dla dzieci.<\/li>\n
                • Rozwijanie wyobra\u017ani oraz zdolno\u015bci plastycznych i zach\u0119cenie uczestnik\u00f3w do prezentowania w\u0142asnych umiej\u0119tno\u015bci.<\/li>\n
                • Przybli\u017canie dzieciom tre\u015bci biblijnych i aktywizowanie do kontaktu z Bibli\u0105.<\/li>\n<\/ul>\n

                   <\/p>\n

                    \n
                  1. Przebieg konkursu<\/strong><\/span><\/li>\n<\/ol>\n

                    INFORMACJA O KONKURSIE<\/span><\/p>\n

                    14-18 maja – rozdanie uczniom w szko\u0142ach folder\u00f3w z informacj\u0105 o konkursie.<\/p>\n

                    Foldery zostan\u0105 rozdane w szko\u0142ach przez katechet\u00f3w.<\/p>\n

                    Dla ka\u017cdej klasy zosta\u0142 przygotowany inny fragment Ewangelii. S\u0105 to fragmenty Ewangelii, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 odczytywane podczas niedzielnych Mszy \u015bw. w roku szkolnym 2018\/2019.  Ka\u017cdy fragment Ewangelii zosta\u0142 opatrzony numerem. Wykaz fragment\u00f3w Ewangelii i numer\u00f3w oraz pe\u0142na tre\u015b\u0107 niedzielnych Ewangelii zawiera poni\u017csza tabela. Nale\u017cy zapozna\u0107 si\u0119 z tre\u015bci\u0105 Ewangelii wg numeru zamieszonego na folderze przy kr\u00f3tkim fragmencie.<\/p>\n

                    20 maja \u2013 rozdanie folder\u00f3w z informacj\u0105 o konkursie dzieciom, o kt\u00f3rych mowa w punkcie 2b.<\/p>\n

                    WYKONANIE PRAC<\/span><\/p>\n

                    14-30 maja – wykonanie prac plastycznych<\/p>\n

                    Praca plastyczna powinna by\u0107 wykonana na kartce z bloku technicznego (o gramaturze od 160-250 g) w formacie A4 w poziomie.<\/p>\n

                    Technika \u2013 rysunek wykonany kredkami o intensywnych barwach lub wyklejanka z ma\u0142ych cz\u0105stek papieru kolorowego.<\/p>\n

                    Prace dzieci wykonuj\u0105 samodzielnie. Doro\u015bli mog\u0105 pom\u00f3c przy ustaleniu tre\u015bci i koncepcji pracy.<\/p>\n

                    Postaci na pracy powinny by\u0107 du\u017ce i wyra\u017ane. (Je\u015bli praca zakwalifikuje si\u0119 do nagrody g\u0142\u00f3wnej b\u0119dzie drukowana w pomniejszeniu.)<\/p>\n

                    Praca powinna by\u0107 wykonana bardzo starannie.<\/p>\n

                    Prac\u0119 nale\u017cy podpisa\u0107 na odwrocie: imi\u0119 i nazwisko, wiek, klasa, numer szko\u0142y, telefon kontaktowy oraz numer ilustrowanej Ewangelii.<\/p>\n

                    Przyk\u0142adowe prace zamieszczone s\u0105 poni\u017cej.<\/p>\n

                    ODDANIE PRAC KONKURSOWYCH<\/span><\/p>\n

                    31 maja – oddanie prac plastycznych w szko\u0142ach katechetom<\/p>\n

                    3 czerwca – oddanie prac plastycznych w parafii \u2013 ks. Proboszczowi lub w zakrystii<\/p>\n

                    Prace nale\u017cy podpisa\u0107 na odwrocie: imi\u0119 i nazwisko, wiek, klasa, numer szko\u0142y, telefon kontaktowy oraz numer ilustrowanej Ewangelii.<\/p>\n

                    ROZSTRZYGNI\u0118CIE KONKURSU<\/span><\/p>\n

                    15 czerwca – og\u0142oszenie wynik\u00f3w. Informacje zostan\u0105 umieszczone na stronie internetowej www.elzbieta.org. W szko\u0142ach informacje przeka\u017c\u0105 katecheci. W\u00f3wczas zostanie te\u017c podany termin wr\u0119czenia nagr\u00f3d.<\/p>\n

                     <\/p>\n

                      \n
                    1. Nagrody<\/span> <\/strong><\/li>\n<\/ol>\n

                      Nagrod\u0119 otrzyma ka\u017cdy, kto we\u017amie udzia\u0142 w konkursie.<\/p>\n

                      Autorzy najlepszych prac, spe\u0142niaj\u0105cych wymogi konkursowe opisane powy\u017cej, otrzymaj\u0105 nagrod\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105.<\/p>\n

                      Nagrod\u0105 b\u0119dzie te\u017c umieszczenie tych prac jako ilustracji w drukowanych materia\u0142ach dla dzieci i duszpasterzy. W\u00f3wczas organizator zwr\u00f3ci si\u0119 do rodzic\u00f3w o pisemn\u0105 zgod\u0119.<\/p>\n

                      Wszystkie prace b\u0119d\u0105 eksponowane na wystawach.<\/p>\n

                       <\/p>\n

                      TABELA Z FRAGMENTAMI  EWANGELII NA NIEDZIELE – DO ZILUSTROWANIA<\/span><\/strong><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
                      NUMER<\/strong><\/span><\/td>\nEWANGELIA<\/strong><\/span><\/td>\nFRAGMENT<\/strong><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
                      1<\/span><\/strong><\/td>\n\n

                      Mk 7, 31-37 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Uzdrowienie g\u0142uchoniemego<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus opu\u015bci\u0142 okolice Tyru i przez Sydon przyszed\u0142 nad Jezioro Galilejskie, przemierzaj\u0105c posiad\u0142o\u015bci Dekapolu.<\/p>\n

                      Przyprowadzili Mu g\u0142uchoniemego i prosili Go, \u017ceby po\u0142o\u017cy\u0142 na niego r\u0119k\u0119. On wzi\u0105\u0142 go na bok osobno od t\u0142umu, w\u0142o\u017cy\u0142 palce w jego uszy i \u015blin\u0105 dotkn\u0105\u0142 mu j\u0119zyka, a spojrzawszy w niebo, westchn\u0105\u0142 i rzek\u0142 do niego: \u00abEffatha\u00bb, to znaczy: \u00abOtw\u00f3rz si\u0119\u00bb. Zaraz otworzy\u0142y si\u0119 jego uszy, wi\u0119zy j\u0119zyka si\u0119 rozwi\u0105za\u0142y i m\u00f3g\u0142 prawid\u0142owo m\u00f3wi\u0107.<\/p>\n

                      Jezus przykaza\u0142 im, \u017ceby nikomu nie m\u00f3wili. Lecz im bardziej przykazywa\u0142, tym gorliwiej to rozg\u0142aszali.<\/p>\n

                      I pe\u0142ni zdumienia m\u00f3wili: \u00abDobrze uczyni\u0142 wszystko. Nawet g\u0142uchym s\u0142uch przywraca i niemym mow\u0119\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      Mk 7, 31-37 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Uzdrowienie g\u0142uchoniemego<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Przyprowadzili Mu g\u0142uchoniemego i prosili Go, \u017ceby po\u0142o\u017cy\u0142 na niego r\u0119k\u0119. On wzi\u0105\u0142 go na bok osobno od t\u0142umu, w\u0142o\u017cy\u0142 palce w jego uszy i \u015blin\u0105 dotkn\u0105\u0142 mu j\u0119zyka, a spojrzawszy w niebo, westchn\u0105\u0142 i rzek\u0142 do niego: \u00abEffatha\u00bb, to znaczy: \u00abOtw\u00f3rz si\u0119\u00bb. Zaraz otworzy\u0142y si\u0119 jego uszy, wi\u0119zy j\u0119zyka si\u0119 rozwi\u0105za\u0142y i m\u00f3g\u0142 prawid\u0142owo m\u00f3wi\u0107.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      2<\/span><\/strong><\/td>\n\n

                      Mk 8, 27-35 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Zapowied\u017a m\u0119ki Chrystusa<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus uda\u0142 si\u0119 ze swoimi uczniami do wiosek pod Cezare\u0105 Filipow\u0105. W drodze pyta\u0142 uczni\u00f3w: \u00abZa kogo uwa\u017caj\u0105 Mnie ludzie?<\/p>\n

                      Oni Mu odpowiedzieli: \u00abZa Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za jednego z prorok\u00f3w\u00bb.<\/p>\n

                      On ich zapyta\u0142: \u00abA wy za kogo Mnie uwa\u017cacie? \u00bb<\/p>\n

                      Odpowiedzia\u0142 Mu Piotr: \u00abTy jeste\u015b Mesjaszem\u00bb. Wtedy surowo im przykaza\u0142, \u017ceby nikomu o Nim nie m\u00f3wili.<\/p>\n

                      I zacz\u0105\u0142 ich poucza\u0107, \u017ce Syn Cz\u0142owieczy musi wiele cierpie\u0107, \u017ce b\u0119dzie odrzucony przez starszych, arcykap\u0142an\u00f3w i uczonych w Pi\u015bmie; \u017ce b\u0119dzie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwstanie. A m\u00f3wi\u0142 zupe\u0142nie otwarcie te s\u0142owa.<\/p>\n

                      Wtedy Piotr wzi\u0105\u0142 Go na bok i zacz\u0105\u0142 Go upomina\u0107. Lecz On obr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i patrz\u0105c na swych uczni\u00f3w, zgromi\u0142 Piotra s\u0142owami: \u00abZejd\u017a Mi z oczu, szatanie, bo nie my\u015blisz o tym, co Bo\u017ce, ale o tym, co ludzkie\u00bb.<\/p>\n

                      Potem przywo\u0142a\u0142 do siebie t\u0142um razem ze swoimi uczniami i rzek\u0142 im: \u00abJe\u015bli kto chce p\u00f3j\u015b\u0107 za Mn\u0105, niech si\u0119 zaprze samego siebie, niech we\u017amie krzy\u017c sw\u00f3j i niech Mnie na\u015bladuje. Bo kto chce zachowa\u0107 swoje \u017cycie, straci je; a kto straci swe \u017cycie z powodu Mnie i Ewangelii, ten je zachowa\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      Mk 8, 27-35 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Zapowied\u017a m\u0119ki Chrystusa<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Potem przywo\u0142a\u0142 do siebie t\u0142um razem ze swoimi uczniami i rzek\u0142 im: \u00abJe\u015bli kto chce p\u00f3j\u015b\u0107 za Mn\u0105, niech si\u0119 zaprze samego siebie, niech we\u017amie krzy\u017c sw\u00f3j i niech Mnie na\u015bladuje. Bo kto chce zachowa\u0107 swoje \u017cycie, straci je; a kto straci swe \u017cycie z powodu Mnie i Ewangelii, ten je zachowa\u00bb.<\/p>\n

                       <\/strong><\/td>\n<\/tr>\n

                      3<\/span><\/strong><\/td>\n\n

                      Mk 9, 30-37 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Je\u015bli kto chce by\u0107 pierwszym, niech b\u0119dzie ostatnim ze wszystkich<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus i Jego uczniowie podr\u00f3\u017cowali przez Galile\u0119, On jednak nie chcia\u0142, \u017ceby kto wiedzia\u0142 o tym. Poucza\u0142 bowiem swoich uczni\u00f3w i m\u00f3wi\u0142 im: \u00abSyn Cz\u0142owieczy b\u0119dzie wydany w r\u0119ce ludzi. Ci Go zabij\u0105, lecz zabity po trzech dniach zmartwychwstanie\u00bb. Oni jednak nie rozumieli tych s\u0142\u00f3w, a bali si\u0119 Go pyta\u0107.<\/p>\n

                      Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy by\u0142 w domu, zapyta\u0142 ich: \u00abO czym to rozprawiali\u015bcie w drodze?\u00bb. Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105 o to, kto z nich jest najwi\u0119kszy.<\/p>\n

                      On usiad\u0142, przywo\u0142a\u0142 Dwunastu i rzek\u0142 do nich: \u00abJe\u015bli kto chce by\u0107 pierwszym, niech b\u0119dzie ostatnim ze wszystkich i s\u0142ug\u0105 wszystkich\u00bb.<\/p>\n

                      Potem wzi\u0105\u0142 dziecko; postawi\u0142 je przed nimi i obj\u0105wszy je ramionami, rzek\u0142 do nich: \u00abKto przyjmuje jedno z tych dzieci w imi\u0119 moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, kt\u00f3ry Mnie pos\u0142a\u0142\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      Mk 9, 30-37 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Je\u015bli kto chce by\u0107 pierwszym, niech b\u0119dzie ostatnim ze wszystkich<\/strong><\/span><\/p>\n

                      On usiad\u0142, przywo\u0142a\u0142 Dwunastu i rzek\u0142 do nich: \u00abJe\u015bli kto chce by\u0107 pierwszym, niech b\u0119dzie ostatnim ze wszystkich i s\u0142ug\u0105 wszystkich\u00bb.<\/p>\n

                      Potem wzi\u0105\u0142 dziecko; postawi\u0142 je przed nimi i obj\u0105wszy je ramionami, rzek\u0142 do nich: \u00abKto przyjmuje jedno z tych dzieci w imi\u0119 moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, kt\u00f3ry Mnie pos\u0142a\u0142\u00bb.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      4<\/span><\/strong><\/td>\n\n

                      Mk 9, 38-43. 45. 47-48 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Zazdro\u015b\u0107. Zgorszenie<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jan powiedzia\u0142 do Jezusa: \u00abNauczycielu, widzieli\u015bmy kogo\u015b, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imi\u0119 wyrzuca\u0142 z\u0142e duchy, i zabraniali\u015bmy mu, bo nie chodzi\u0142 z nami\u00bb.<\/p>\n

                      Lecz Jezus odrzek\u0142: \u00abNie zabraniajcie mu, bo nikt, kto czyni cuda w imi\u0119 moje, nie b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 zaraz \u017ale m\u00f3wi\u0107 o Mnie. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami.<\/p>\n

                      Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego \u017ce nale\u017cycie do Chrystusa, zaprawd\u0119 powiadam wam, nie utraci swojej nagrody.<\/p>\n

                      Kto by si\u0119 sta\u0142 powodem grzechu dla jednego z tych ma\u0142ych, kt\u00f3rzy wierz\u0105, temu by\u0142oby lepiej uwi\u0105za\u0107 kamie\u0144 m\u0142y\u0144ski u szyi i wrzuci\u0107 go w morze.<\/p>\n

                      Je\u015bli twoja r\u0119ka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij j\u0105; lepiej jest dla ciebie u\u0142omnym wej\u015b\u0107 do \u017cycia wiecznego, ni\u017c z dwiema r\u0119kami p\u00f3j\u015b\u0107 do piek\u0142a w ogie\u0144 nieugaszony. I je\u015bli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij j\u0105; lepiej jest dla ciebie chromym wej\u015b\u0107 do \u017cycia, ni\u017c z dwiema nogami by\u0107 wrzuconym do piek\u0142a. Je\u015bli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wy\u0142up je; lepiej jest dla ciebie jednookim wej\u015b\u0107 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego, ni\u017c z dwojgiem oczu by\u0107 wrzuconym do piek\u0142a, gdzie robak ich nie umiera i ogie\u0144 nie ga\u015bnie\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      Mk 9, 38-43. 45. 47-48<\/span> <\/strong><\/p>\n

                      Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego \u017ce nale\u017cycie do Chrystusa, zaprawd\u0119 powiadam wam, nie utraci swojej nagrody.<\/p>\n

                       <\/p>\n

                       <\/td>\n<\/tr>\n

                      5<\/span><\/strong><\/td>\n\n

                      Mk 10, 2-16 (kr\u00f3tsza perykopa Mk 10, 2-12) <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Co B\u00f3g z\u0142\u0105czy\u0142, tego cz\u0142owiek niech nie rozdziela<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Faryzeusze przyst\u0105pili do Jezusa i chc\u0105c Go wystawi\u0107 na pr\u00f3b\u0119, pytali Go, czy wolno m\u0119\u017cowi oddali\u0107 \u017con\u0119.<\/p>\n

                      Odpowiadaj\u0105c, zapyta\u0142 ich: \u00abCo wam nakaza\u0142 Moj\u017cesz?\u00bb.<\/p>\n

                      Oni rzekli: \u00abMoj\u017cesz pozwoli\u0142 napisa\u0107 list rozwodowy i oddali\u0107\u00bb<\/p>\n

                      W\u00f3wczas Jezus rzek\u0142 do nich: \u00abPrzez wzgl\u0105d na zatwardzia\u0142o\u015b\u0107 serc waszych napisa\u0142 wam to przykazanie. Lecz na pocz\u0105tku stworzenia B\u00f3g \u201estworzy\u0142 ich jako m\u0119\u017cczyzn\u0119 i kobiet\u0119: dlatego opu\u015bci cz\u0142owiek ojca swego i matk\u0119 i z\u0142\u0105czy si\u0119 ze swoj\u0105 \u017con\u0105, i b\u0119d\u0105 oboje jednym cia\u0142em\u201d. A tak ju\u017c nie s\u0105 dwoje, lecz jedno cia\u0142o. Co wi\u0119c B\u00f3g z\u0142\u0105czy\u0142, tego cz\u0142owiek niech nie rozdziela\u00bb.<\/p>\n

                      W domu uczniowie raz jeszcze pytali Go o to. Powiedzia\u0142 im: \u00abKto oddala \u017con\u0119 swoj\u0105, a bierze inn\u0105, pope\u0142nia cudzo\u0142\u00f3stwo wzgl\u0119dem niej. I je\u015bli \u017cona opu\u015bci swego m\u0119\u017ca, a wyjdzie za innego, pope\u0142nia cudzo\u0142\u00f3stwo\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      Mk 10, 2-16 (kr\u00f3tsza perykopa Mk 10, 2-12) <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Co B\u00f3g z\u0142\u0105czy\u0142, <\/strong><\/span>tego cz\u0142owiek niech nie rozdziela<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Lecz na pocz\u0105tku stworzenia B\u00f3g \u201estworzy\u0142 ich jako m\u0119\u017cczyzn\u0119 i kobiet\u0119: dlatego opu\u015bci cz\u0142owiek ojca swego i matk\u0119 i z\u0142\u0105czy si\u0119 ze swoj\u0105 \u017con\u0105, i b\u0119d\u0105 oboje jednym cia\u0142em\u201d. A tak ju\u017c nie s\u0105 dwoje, lecz jedno cia\u0142o. Co wi\u0119c B\u00f3g z\u0142\u0105czy\u0142, tego cz\u0142owiek niech nie rozdziela\u00bb.<\/p>\n

                       <\/td>\n<\/tr>\n

                      6<\/span><\/strong><\/td>\n\n

                      Mk 10, 17-30 (kr\u00f3tsza perykopa Mk 10, 17-27) <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Rada dobrowolnego ub\u00f3stwa<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Gdy Jezus wybiera\u0142 si\u0119 w drog\u0119, przybieg\u0142 pewien cz\u0142owiek i upad\u0142szy przed Nim na kolana, pyta\u0142 Go: \u00abNauczycielu dobry, co mam czyni\u0107, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie wieczne?\u00bb.<\/p>\n

                      Jezus mu rzek\u0142: \u00abCzemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam B\u00f3g. Znasz przykazania: \u201eNie zabijaj, nie cudzo\u0142\u00f3\u017c, nie kradnij, nie zeznawaj fa\u0142szywie, nie oszukuj, czcij swego ojca i matk\u0119\u201d\u00bb.<\/p>\n

                      On Mu rzek\u0142: \u00abNauczycielu, wszystkiego tego przestrzega\u0142em od mojej m\u0142odo\u015bci\u00bb.<\/p>\n

                      Wtedy Jezus spojrza\u0142 z mi\u0142o\u015bci\u0105 na niego i rzek\u0142 mu: \u00abJednego ci brakuje. Id\u017a, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a b\u0119dziesz mia\u0142 skarb w niebie. Potem przyjd\u017a i chod\u017a za Mn\u0105\u00bb. Lecz on spochmurnia\u0142 na te s\u0142owa i odszed\u0142 zasmucony, mia\u0142 bowiem wiele posiad\u0142o\u015bci.<\/p>\n

                      W\u00f3wczas Jezus spojrza\u0142 woko\u0142o i rzek\u0142 do swoich uczni\u00f3w: \u00abJak trudno jest bogatym wej\u015b\u0107 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego\u00bb. Uczniowie zdumieli si\u0119 na Jego s\u0142owa, lecz Jezus powt\u00f3rnie rzek\u0142 im: \u00abDzieci, jak\u017ce trudno wej\u015b\u0107 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego tym, kt\u00f3rzy w dostatkach pok\u0142adaj\u0105 ufno\u015b\u0107. \u0141atwiej jest wielb\u0142\u0105dowi przej\u015b\u0107 przez ucho igielne ni\u017c bogatemu wej\u015b\u0107 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego\u00bb.<\/p>\n

                      A oni tym bardziej si\u0119 dziwili i m\u00f3wili mi\u0119dzy sob\u0105: \u00abKt\u00f3\u017c wi\u0119c mo\u017ce si\u0119 zbawi\u0107?\u00bb.<\/p>\n

                      Jezus spojrza\u0142 na nich i rzek\u0142: \u00abU ludzi to niemo\u017cliwe, ale nie u Boga; bo u Boga wszystko jest mo\u017cliwe\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      Mk 10, 17-30 (kr\u00f3tsza perykopa Mk 10, 17-27) <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Rada dobrowolnego ub\u00f3stwa<\/strong><\/span><\/p>\n

                      \u00abNauczycielu dobry, co mam czyni\u0107, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie wieczne?\u00bb.<\/p>\n

                       Znasz przykazania: \u201eNie zabijaj, nie cudzo\u0142\u00f3\u017c, nie kradnij, nie zeznawaj fa\u0142szywie, nie oszukuj, czcij swego ojca i matk\u0119\u201d\u00bb.<\/p>\n

                      On Mu rzek\u0142: \u00abNauczycielu, wszystkiego tego przestrzega\u0142em od mojej m\u0142odo\u015bci\u00bb.<\/p>\n

                      Wtedy Jezus spojrza\u0142 z mi\u0142o\u015bci\u0105 na niego i rzek\u0142 mu: \u00abJednego ci brakuje. Id\u017a, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a b\u0119dziesz mia\u0142 skarb w niebie. Potem przyjd\u017a i chod\u017a za Mn\u0105\u00bb.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      7<\/span><\/strong><\/td>\n\n

                      Mk 10, 35-45 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Prze\u0142o\u017ce\u0144stwo jest s\u0142u\u017cb\u0105<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, zbli\u017cyli si\u0119 do Jezusa i rzekli: \u00abNauczycielu, chcemy, \u017ceby\u015b nam uczyni\u0142 to, o co Ci\u0119 poprosimy\u00bb.<\/p>\n

                      On ich zapyta\u0142: \u00abCo chcecie, \u017cebym wam uczyni\u0142?\u00bb.<\/p>\n

                      Rzekli Mu: \u00abU\u017cycz nam, \u017ceby\u015bmy w Twojej chwale siedzieli jeden po prawej, drugi po lewej Twojej stronie\u00bb.<\/p>\n

                      Jezus im odpar\u0142: \u00abNie wiecie, o co prosicie. Czy mo\u017cecie pi\u0107 kielich, kt\u00f3ry Ja mam pi\u0107, albo przyj\u0105\u0107 chrzest, kt\u00f3rym Ja mam by\u0107 ochrzczony?\u00bb.<\/p>\n

                      Odpowiedzieli Mu: \u00abMo\u017cemy\u00bb.<\/p>\n

                      Lecz Jezus rzek\u0142 do nich: \u201eKielich, kt\u00f3ry Ja mam pi\u0107, pi\u0107 b\u0119dziecie; i chrzest, kt\u00f3ry Ja mam przyj\u0105\u0107, wy r\u00f3wnie\u017c przyjmiecie. Nie do Mnie jednak nale\u017cy da\u0107 miejsce po mojej stronie prawej lub lewej, ale dostanie si\u0119 ono tym, dla kt\u00f3rych zosta\u0142o przygotowane\u00bb.<\/p>\n

                      Gdy dziesi\u0119ciu to us\u0142ysza\u0142o, pocz\u0119li oburza\u0107 si\u0119 na Jakuba i Jana. A Jezus przywo\u0142a\u0142 ich do siebie i rzek\u0142 do nich:<\/p>\n

                      \u00abWiecie, \u017ce ci, kt\u00f3rzy uchodz\u0105 za w\u0142adc\u00f3w narod\u00f3w, uciskaj\u0105 je, a ich wielcy daj\u0105 im odczu\u0107 sw\u0105 w\u0142adz\u0119. Nie tak b\u0119dzie mi\u0119dzy wami. Lecz kto by mi\u0119dzy wami chcia\u0142 si\u0119 sta\u0107 wielki, niech b\u0119dzie s\u0142ug\u0105 waszym. A kto by chcia\u0142 by\u0107 pierwszym mi\u0119dzy wami, niech b\u0119dzie niewolnikiem wszystkich. Bo i Syn Cz\u0142owieczy nie przyszed\u0142, aby Mu s\u0142u\u017cono, lecz \u017ceby s\u0142u\u017cy\u0107 i da\u0107 swoje \u017cycie na okup za wielu\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      Mk 10, 35-45 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Prze\u0142o\u017ce\u0144stwo jest s\u0142u\u017cb\u0105<\/strong><\/span><\/p>\n

                      \u00abWiecie, \u017ce ci, kt\u00f3rzy uchodz\u0105 za w\u0142adc\u00f3w narod\u00f3w, uciskaj\u0105 je, a ich wielcy daj\u0105 im odczu\u0107 sw\u0105 w\u0142adz\u0119. Nie tak b\u0119dzie mi\u0119dzy wami. Lecz kto by mi\u0119dzy wami chcia\u0142 si\u0119 sta\u0107 wielki, niech b\u0119dzie s\u0142ug\u0105 waszym. A kto by chcia\u0142 by\u0107 pierwszym mi\u0119dzy wami, niech b\u0119dzie niewolnikiem wszystkich. Bo i Syn Cz\u0142owieczy nie przyszed\u0142, aby Mu s\u0142u\u017cono, lecz \u017ceby s\u0142u\u017cy\u0107 i da\u0107 swoje \u017cycie na okup za wielu\u00bb.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      8<\/span><\/strong><\/td>\n\n

                      Mk 10,46-52 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Uzdrowienie niewidomego<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Gdy Jezus razem z uczniami i sporym t\u0142umem wychodzi\u0142 z Jerycha, niewidomy \u017cebrak Bartymeusz, syn Tymeusza, siedzia\u0142 przy drodze. Ten s\u0142ysz\u0105c, \u017ce to jest Jezus z Nazaretu, zacz\u0105\u0142 wo\u0142a\u0107: \u00abJezusie, Synu Dawida, ulituj si\u0119 nade mn\u0105\u00bb. Wielu nastawa\u0142o na niego, \u017ceby umilk\u0142. Lecz on jeszcze g\u0142o\u015bniej wo\u0142a\u0142: \u00abSynu Dawida, ulituj si\u0119 nade mn\u0105\u00bb.<\/p>\n

                      Jezus przystan\u0105\u0142 i rzek\u0142: \u00abZawo\u0142ajcie go\u00bb. I przywo\u0142ali niewidomego, m\u00f3wi\u0105c mu: \u00abB\u0105d\u017a dobrej my\u015bli, wsta\u0144, wo\u0142a ci\u0119\u00bb. On zrzuci\u0142 z siebie p\u0142aszcz, zerwa\u0142 si\u0119 i przyszed\u0142 do Jezusa. A Jezus przem\u00f3wi\u0142 do niego: \u00abCo chcesz, abym ci uczyni\u0142? \u00bb<\/p>\n

                      Powiedzia\u0142 Mu niewidomy: \u00abRabbuni, \u017cebym przejrza\u0142\u00bb.<\/p>\n

                      Jezus mu rzek\u0142: \u00abId\u017a, twoja wiara ci\u0119 uzdrowi\u0142a\u00bb. Natychmiast przejrza\u0142 i szed\u0142 za Nim drog\u0105.<\/td>\n

                      		\n

                      Mk 10,46-52 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Uzdrowienie niewidomego<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus przystan\u0105\u0142 i rzek\u0142: \u00abZawo\u0142ajcie go\u00bb. I przywo\u0142ali niewidomego, m\u00f3wi\u0105c mu: \u00abB\u0105d\u017a dobrej my\u015bli, wsta\u0144, wo\u0142a ci\u0119\u00bb. On zrzuci\u0142 z siebie p\u0142aszcz, zerwa\u0142 si\u0119 i przyszed\u0142 do Jezusa. A Jezus przem\u00f3wi\u0142 do niego: \u00abCo chcesz, abym ci uczyni\u0142?<\/p>\n

                      Powiedzia\u0142 Mu niewidomy: \u00abRabbuni, \u017cebym przejrza\u0142\u00bb.<\/p>\n

                      Jezus mu rzek\u0142: \u00abId\u017a, twoja wiara ci\u0119 uzdrowi\u0142a\u00bb. Natychmiast przejrza\u0142 i szed\u0142 za Nim drog\u0105.<\/p>\n

                       <\/td>\n<\/tr>\n

                      9<\/span><\/strong><\/td>\n\n

                      Mk 12, 28b-34 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Najwi\u0119ksze przykazanie<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jeden z uczonych w Pi\u015bmie zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do Jezusa i zapyta\u0142 Go: \u00abKt\u00f3re jest pierwsze ze wszystkich przykaza\u0144? \u00bb<\/p>\n

                      Jezus odpowiedzia\u0142: \u00abPierwsze jest: \u201eS\u0142uchaj, Izraelu, Pan, B\u00f3g nasz, Pan jest jedyny. B\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 Pana, Boga swego, ca\u0142ym swoim sercem, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 dusz\u0105, ca\u0142ym swoim umys\u0142em i ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc\u0105\u201d. Drugie jest to: \u201eB\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 swego bli\u017aniego jak siebie samego\u201d. Nie ma innego przykazania wi\u0119kszego od tych\u00bb<\/p>\n

                      Rzek\u0142 Mu uczony w Pi\u015bmie: \u00abBardzo dobrze, Nauczycielu, s\u0142usznie\u015b powiedzia\u0142, bo Jeden jest i nie ma innego pr\u00f3cz Niego. Mi\u0142owa\u0107 Go ca\u0142ym sercem, ca\u0142ym umys\u0142em i ca\u0142\u0105 moc\u0105 i mi\u0142owa\u0107 bli\u017aniego jak siebie samego daleko wi\u0119cej znaczy ni\u017c wszystkie ca\u0142opalenia i ofiary\u00bb.<\/p>\n

                      Jezus widz\u0105c, \u017ce rozumnie odpowiedzia\u0142, rzek\u0142 do niego: \u00abNiedaleko jeste\u015b od kr\u00f3lestwa Bo\u017cego\u00bb. I ju\u017c nikt wi\u0119cej nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 Go pyta\u0107.<\/td>\n

                      		\n

                      Mk 12, 28b-34 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Najwi\u0119ksze przykazanie<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jeden z uczonych w Pi\u015bmie zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do Jezusa i zapyta\u0142 Go: \u00abKt\u00f3re jest pierwsze ze wszystkich przykaza\u0144? \u00bb<\/p>\n

                      Jezus odpowiedzia\u0142: \u00abPierwsze jest: \u201eS\u0142uchaj, Izraelu, Pan, B\u00f3g nasz, Pan jest jedyny. B\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 Pana, Boga swego, ca\u0142ym swoim sercem, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 dusz\u0105, ca\u0142ym swoim umys\u0142em i ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc\u0105\u201d. Drugie jest to: \u201eB\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 swego bli\u017aniego jak siebie samego\u201d. Nie ma innego przykazania wi\u0119kszego od tych\u00bb.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      10<\/span><\/strong><\/td>\n\n

                      Mk 12, 38-44 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Wdowi grosz<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus nauczaj\u0105c m\u00f3wi\u0142 do zgromadzonych:<\/p>\n

                      \u00abStrze\u017ccie si\u0119 uczonych w Pi\u015bmie. Z upodobaniem chodz\u0105 oni w pow\u0142\u00f3czystych szatach, lubi\u0105 pozdrowienia na rynku, pierwsze krzes\u0142a w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadaj\u0105 domy wd\u00f3w i dla pozoru odprawiaj\u0105 d\u0142ugie modlitwy. Ci tym surowszy dostan\u0105 wyrok\u00bb.<\/p>\n

                      Potem usiad\u0142 naprzeciw skarbony i przypatrywa\u0142 si\u0119, jak t\u0142um wrzuca\u0142 drobne pieni\u0105dze do skarbony. Wielu bogatych wrzuca\u0142o wiele. Przysz\u0142a te\u017c jedna uboga wdowa i wrzuci\u0142a dwa pieni\u0105\u017cki, czyli jeden grosz.<\/p>\n

                      Wtedy przywo\u0142a\u0142 swoich uczni\u00f3w i rzek\u0142 do nich: \u00abZaprawd\u0119 powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuci\u0142a najwi\u0119cej ze wszystkich, kt\u00f3rzy k\u0142adli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywa\u0142o; ona za\u015b ze swego niedostatku wrzuci\u0142a wszystko, co mia\u0142a, ca\u0142e swe utrzymanie\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      Mk 12, 38-44 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Wdowi grosz<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Potem usiad\u0142 naprzeciw skarbony i przypatrywa\u0142 si\u0119, jak t\u0142um wrzuca\u0142 drobne pieni\u0105dze do skarbony. Wielu bogatych wrzuca\u0142o wiele.<\/p>\n

                      Przysz\u0142a te\u017c jedna uboga wdowa i wrzuci\u0142a dwa pieni\u0105\u017cki, czyli jeden grosz.<\/p>\n

                      Wtedy przywo\u0142a\u0142 swoich uczni\u00f3w i rzek\u0142 do nich: \u00abZaprawd\u0119 powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuci\u0142a najwi\u0119cej ze wszystkich, kt\u00f3rzy k\u0142adli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywa\u0142o; ona za\u015b ze swego niedostatku wrzuci\u0142a wszystko, co mia\u0142a, ca\u0142e swe utrzymanie\u00bb.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      11<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      Mk 13, 24-32 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      S\u0105d ostateczny<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus powiedzia\u0142 do swoich uczni\u00f3w:<\/p>\n

                      \u00abW owe dni, po wielkim ucisku s\u0142o\u0144ce si\u0119 za\u0107mi i ksi\u0119\u017cyc nie da swego blasku. Gwiazdy b\u0119d\u0105 pada\u0107 z nieba i moce na niebie zostan\u0105 wstrz\u0105\u015bni\u0119te.<\/p>\n

                      W\u00f3wczas ujrz\u0105 Syna Cz\u0142owieczego, przychodz\u0105cego w ob\u0142okach z wielk\u0105 moc\u0105 i chwa\u0142\u0105. Wtedy po\u015ble On anio\u0142\u00f3w i zbierze swoich wybranych z czterech stron \u015bwiata, od kra\u0144ca ziemi a\u017c do szczytu nieba.<\/p>\n

                      A od drzewa figowego uczcie si\u0119 przez podobie\u0144stwo. Kiedy ju\u017c jego ga\u0142\u0105\u017a nabiera sok\u00f3w i wypuszcza li\u015bcie, poznajecie, \u017ce blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie, \u017ce to si\u0119 dzieje, wiedzcie, \u017ce blisko jest, we drzwiach.<\/p>\n

                      Zaprawd\u0119, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, a\u017c si\u0119 to wszystko stanie. Niebo i ziemia przemin\u0105, ale moje s\u0142owa nie przemin\u0105. Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani anio\u0142owie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      Mk 13, 24-32 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      S\u0105d ostateczny<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus powiedzia\u0142 do swoich uczni\u00f3w:<\/p>\n

                      \u00abW owe dni, po wielkim ucisku s\u0142o\u0144ce si\u0119 za\u0107mi i ksi\u0119\u017cyc nie da swego blasku. Gwiazdy b\u0119d\u0105 pada\u0107 z nieba i moce na niebie zostan\u0105 wstrz\u0105\u015bni\u0119te.<\/p>\n

                      W\u00f3wczas ujrz\u0105 Syna Cz\u0142owieczego, przychodz\u0105cego w ob\u0142okach z wielk\u0105 moc\u0105 i chwa\u0142\u0105. Wtedy po\u015ble On anio\u0142\u00f3w i zbierze swoich wybranych z czterech stron \u015bwiata, od kra\u0144ca ziemi a\u017c do szczytu nieba.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      12<\/span><\/strong><\/td>\n\n

                      J 18, 33b-37 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Kr\u00f3lestwo Chrystusa nie jest z tego \u015bwiata<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Pi\u0142at powiedzia\u0142 do Jezusa: \u00abCzy Ty jeste\u015b Kr\u00f3lem \u017cydowskim?\u00bb.<\/p>\n

                      Jezus odpowiedzia\u0142: \u00abCzy to m\u00f3wisz od siebie, czy te\u017c inni powiedzieli ci o Mnie?\u00bb.<\/p>\n

                      Pi\u0142at odpar\u0142: \u00abCzy ja jestem \u017bydem? Nar\u00f3d Tw\u00f3j i arcykap\u0142ani wydali mi Ciebie. Co\u015b uczyni\u0142?\u00bb.<\/p>\n

                      Odpowiedzia\u0142 Jezus: \u00abKr\u00f3lestwo moje nie jest z tego \u015bwiata. Gdyby kr\u00f3lestwo moje by\u0142o z tego \u015bwiata, s\u0142udzy moi biliby si\u0119, abym nie zosta\u0142 wydany \u017bydom. Teraz za\u015b kr\u00f3lestwo moje nie jest st\u0105d\u00bb.<\/p>\n

                      Pi\u0142at zatem powiedzia\u0142 do Niego: \u00abA wi\u0119c jeste\u015b kr\u00f3lem?\u00bb.<\/p>\n

                      Odpowiedzia\u0142 Jezus: \u00abTak, jestem kr\u00f3lem. Ja si\u0119 na to narodzi\u0142em i na to przyszed\u0142em na \u015bwiat, aby da\u0107 \u015bwiadectwo prawdzie. Ka\u017cdy, kto jest z prawdy, s\u0142ucha mojego g\u0142osu\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      J 18, 33b-37 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Kr\u00f3lestwo Chrystusa nie jest z tego \u015bwiata<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Odpowiedzia\u0142 Jezus: \u00abTak, jestem kr\u00f3lem. Ja si\u0119 na to narodzi\u0142em i na to przyszed\u0142em na \u015bwiat, aby da\u0107 \u015bwiadectwo prawdzie. Ka\u017cdy, kto jest z prawdy, s\u0142ucha mojego g\u0142osu\u00bb.<\/p>\n

                      \u00abKr\u00f3lestwo moje nie jest z tego \u015bwiata\u00bb.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      13<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      \u0141k 21, 25-28. 34-36 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Oczekiwanie powt\u00f3rnego przyj\u015bcia Chrystusa<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus powiedzia\u0142 do swoich uczni\u00f3w:<\/p>\n

                      \u00abB\u0119d\u0105 znaki na s\u0142o\u0144cu, ksi\u0119\u017cycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narod\u00f3w bezradnych wobec szumu morza i jego nawa\u0142nicy. Ludzie mdle\u0107 b\u0119d\u0105 ze strachu, w oczekiwaniu wydarze\u0144 zagra\u017caj\u0105cych ziemi. Albowiem moce niebios zostan\u0105 wstrz\u0105\u015bni\u0119te. Wtedy ujrz\u0105 Syna Cz\u0142owieczego, przychodz\u0105cego na ob\u0142oku z wielk\u0105 moc\u0105 i chwa\u0142\u0105. A gdy si\u0119 to dzia\u0107 zacznie, nabierzcie ducha i podnie\u015bcie g\u0142owy, poniewa\u017c zbli\u017ca si\u0119 wasze odkupienie.<\/p>\n

                      Uwa\u017cajcie na siebie, aby wasze serca nie by\u0142y oci\u0119\u017ca\u0142e wskutek ob\u017carstwa, pija\u0144stwa i trosk doczesnych, \u017ceby ten dzie\u0144 nie przypad\u0142 na was znienacka, jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, kt\u00f3rzy mieszkaj\u0105 na ca\u0142ej ziemi. Czuwajcie wi\u0119c i m\u00f3dlcie si\u0119 w ka\u017cdym czasie, aby\u015bcie mogli unikn\u0105\u0107 tego wszystkiego, co ma nast\u0105pi\u0107, i stan\u0105\u0107 przed Synem Cz\u0142owieczym\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 21, 25-28. 34-36 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Oczekiwanie powt\u00f3rnego przyj\u015bcia Chrystusa<\/strong><\/span><\/p>\n

                       <\/p>\n

                      Jezus powiedzia\u0142 do swoich uczni\u00f3w:<\/p>\n

                      \u00abB\u0119d\u0105 znaki na s\u0142o\u0144cu, ksi\u0119\u017cycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narod\u00f3w bezradnych wobec szumu morza i jego nawa\u0142nicy.<\/p>\n

                      Wtedy ujrz\u0105 Syna Cz\u0142owieczego, przychodz\u0105cego na ob\u0142oku z wielk\u0105 moc\u0105 i chwa\u0142\u0105. A gdy si\u0119 to dzia\u0107 zacznie, nabierzcie ducha i podnie\u015bcie g\u0142owy, poniewa\u017c zbli\u017ca si\u0119 wasze odkupienie.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      14<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      \u0141k 3, 1-6 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jan Chrzciciel przygotuje drog\u0119 Panu<\/strong><\/span><\/p>\n

                      By\u0142o to w pi\u0119tnastym roku rz\u0105d\u00f3w Tyberiusza Cezara. Gdy Poncjusz Pi\u0142at by\u0142 namiestnikiem Judei, Herod tetrarch\u0105 Galilei, brat jego Filip tetrarch\u0105 Iturei i kraju Trachonu, Lizaniasz tetrarch\u0105 Abileny; za najwy\u017cszych kap\u0142an\u00f3w Annasza i Kajfasza skierowane zosta\u0142o s\u0142owo Bo\u017ce do Jana, syna Zachariasza, na pustyni.<\/p>\n

                      Obchodzi\u0142 wi\u0119c ca\u0142\u0105 okolic\u0119 nad Jordanem i g\u0142osi\u0142 chrzest nawr\u00f3cenia na odpuszczenie grzech\u00f3w, jak jest napisane w ksi\u0119dze m\u00f3w proroka Izajasza:<\/p>\n

                      \u00abG\u0142os wo\u0142aj\u0105cego na pustyni: Przygotujcie drog\u0119 Panu, prostujcie \u015bcie\u017cki dla Niego; ka\u017cda dolina niech b\u0119dzie wype\u0142niona, ka\u017cda g\u00f3ra i pag\u00f3rek zr\u00f3wnane, drogi kr\u0119te niech si\u0119 stan\u0105 prostymi, a wyboiste drogami g\u0142adkimi. I wszyscy ludzie ujrz\u0105 zbawienie Bo\u017ce\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 3, 1-6 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jan Chrzciciel przygotuje drog\u0119 Panu<\/strong><\/span><\/p>\n

                       <\/strong><\/p>\n

                      Jan Chrzciciel Obchodzi\u0142 wi\u0119c ca\u0142\u0105 okolic\u0119 nad Jordanem i g\u0142osi\u0142 chrzest nawr\u00f3cenia na odpuszczenie grzech\u00f3w, jak jest napisane w ksi\u0119dze m\u00f3w proroka Izajasza: \u00abG\u0142os wo\u0142aj\u0105cego na pustyni: Przygotujcie drog\u0119 Panu, prostujcie \u015bcie\u017cki dla Niego;<\/p>\n

                       <\/td>\n<\/tr>\n

                      15<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      \u0141k 3, 10-18 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jan Chrzciciel przygotowuje przyj\u015bcie Chrystusa<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Gdy Jan naucza\u0142, pyta\u0142y go t\u0142umy: \u00abC\u00f3\u017c wi\u0119c mamy czyni\u0107?\u00bb.<\/p>\n

                      On im odpowiada\u0142: \u00abKto ma dwie suknie, niech jedn\u0105 da temu, kt\u00f3ry nie ma; a kto ma \u017cywno\u015b\u0107, niech tak samo czyni\u00bb.<\/p>\n

                      Przychodzili tak\u017ce celnicy, \u017ceby przyj\u0105\u0107 chrzest, i pytali go: \u00abNauczycielu, co mamy czyni\u0107?\u00bb.<\/p>\n

                      On im odpowiada\u0142: \u00abNie pobierajcie nic wi\u0119cej ponad to, ile wam wyznaczono\u00bb.<\/p>\n

                      Pytali go te\u017c i \u017co\u0142nierze: \u00abA my, co mamy czyni\u0107?\u00bb<\/p>\n

                      On im odpowiada\u0142: \u00abNad nikim si\u0119 nie zn\u0119cajcie i nikogo nie uciskajcie, lecz poprzestawajcie na swoim \u017co\u0142dzie\u00bb.<\/p>\n

                      Gdy wi\u0119c lud oczekiwa\u0142 z napi\u0119ciem i wszyscy snuli domys\u0142y w sercach co do Jana, czy nie jest Mesjaszem, on tak przem\u00f3wi\u0142 do wszystkich: \u00abJa was chrzcz\u0119 wod\u0105; lecz idzie mocniejszy ode mnie, kt\u00f3remu nie jestem godzien rozwi\u0105za\u0107 rzemyka u sanda\u0142\u00f3w. On chrzci\u0107 was b\u0119dzie Duchem \u015awi\u0119tym i ogniem. Ma On wiejad\u0142o w r\u0119ku dla oczyszczenia swego om\u0142otu: pszenic\u0119 zbierze do spichrza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym\u00bb.<\/p>\n

                      Wiele te\u017c innych napomnie\u0144 dawa\u0142 ludowi i g\u0142osi\u0142 dobr\u0105 nowin\u0119.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 3, 10-18 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jan Chrzciciel przygotowuje przyj\u015bcie Chrystusa<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Gdy Jan naucza\u0142, pyta\u0142y go t\u0142umy:<\/p>\n

                      \u00abC\u00f3\u017c wi\u0119c mamy czyni\u0107?\u00bb.<\/p>\n

                      On im odpowiada\u0142: \u00abKto ma dwie suknie, niech jedn\u0105 da temu, kt\u00f3ry nie ma; a kto ma \u017cywno\u015b\u0107, niech tak samo czyni\u00bb.<\/p>\n

                      \u00abJa was chrzcz\u0119 wod\u0105; lecz idzie mocniejszy ode mnie, kt\u00f3remu nie jestem godzien rozwi\u0105za\u0107 rzemyka u sanda\u0142\u00f3w. On chrzci\u0107 was b\u0119dzie Duchem \u015awi\u0119tym i ogniem.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      16<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      \u0141k 1, 39-45 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Maryja jest Matk\u0105 oczekiwanego Mesjasza<\/strong><\/span><\/p>\n

                      W tym czasie Maryja wybra\u0142a si\u0119 i posz\u0142a z po\u015bpiechem w g\u00f3ry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Wesz\u0142a do domu Zachariasza i pozdrowi\u0142a El\u017cbiet\u0119.<\/p>\n

                      Gdy El\u017cbieta us\u0142ysza\u0142a pozdrowienie Maryi, poruszy\u0142o si\u0119 dzieci\u0105tko w jej \u0142onie, a Duch \u015awi\u0119ty nape\u0142ni\u0142 El\u017cbiet\u0119. Wyda\u0142a ona okrzyk i powiedzia\u0142a:<\/p>\n

                      \u00abB\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b mi\u0119dzy niewiastami i b\u0142ogos\u0142awiony jest owoc Twojego \u0142ona. A sk\u0105d\u017ce mi to, \u017ce Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro g\u0142os Twego pozdrowienia zabrzmia\u0142 w moich uszach, poruszy\u0142o si\u0119 z rado\u015bci dzieci\u0105tko w \u0142onie moim. B\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b, kt\u00f3ra\u015b uwierzy\u0142a, \u017ce spe\u0142ni\u0105 si\u0119 s\u0142owa powiedziane Ci od Pana\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 1, 39-45 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Maryja jest Matk\u0105 oczekiwanego Mesjasza<\/strong><\/span><\/p>\n

                      W tym czasie Maryja wybra\u0142a si\u0119 i posz\u0142a z po\u015bpiechem w g\u00f3ry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Wesz\u0142a do domu Zachariasza i pozdrowi\u0142a El\u017cbiet\u0119.<\/p>\n

                      Gdy El\u017cbieta us\u0142ysza\u0142a pozdrowienie Maryi, poruszy\u0142o si\u0119 dzieci\u0105tko w jej \u0142onie, a Duch \u015awi\u0119ty nape\u0142ni\u0142 El\u017cbiet\u0119. Wyda\u0142a ona okrzyk i powiedzia\u0142a:<\/p>\n

                      \u00abB\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b mi\u0119dzy niewiastami i b\u0142ogos\u0142awiony jest owoc Twojego \u0142ona. A sk\u0105d\u017ce mi to, \u017ce Matka mojego Pana przychodzi do mnie?<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      17<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      \u0141k 2, 41-52 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Rodzice znajduj\u0105 Jezusa w \u015bwi\u0105tyni<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na \u015awi\u0119to Paschy. Gdy mia\u0142 lat dwana\u015bcie, udali si\u0119 tam zwyczajem \u015bwi\u0105tecznym. Kiedy wracali po sko\u0144czonych uroczysto\u015bciach, zosta\u0142 Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauwa\u017cyli Jego Rodzice. Przypuszczaj\u0105c, \u017ce jest w towarzystwie p\u0105tnik\u00f3w, uszli dzie\u0144 drogi i szukali Go w\u015br\u00f3d krewnych i znajomych. Gdy Go nie znale\u017ali, wr\u00f3cili do Jerozolimy, szukaj\u0105c Go.<\/p>\n

                      Dopiero po trzech dniach odnale\u017ali Go w \u015bwi\u0105tyni, gdzie siedzia\u0142 mi\u0119dzy nauczycielami, przys\u0142uchiwa\u0142 si\u0119 im i zadawa\u0142 pytania. Wszyscy za\u015b, kt\u00f3rzy Go s\u0142uchali, byli zdumieni bystro\u015bci\u0105 Jego umys\u0142u i odpowiedziami.<\/p>\n

                      Na ten widok zdziwili si\u0119 bardzo, a Jego Matka rzek\u0142a do Niego: \u00abSynu, czemu\u015b nam to uczyni\u0142? Oto ojciec Tw\u00f3j i Ja z b\u00f3lem serca szukali\u015bmy Ciebie\u00bb.<\/p>\n

                      Lecz On Im odpowiedzia\u0142: \u00abCzemu\u015bcie Mnie szukali? Czy nie wiedzieli\u015bcie, \u017ce powinienem by\u0107 w tym, co nale\u017cy do mego Ojca?\u00bb<\/p>\n

                      Oni jednak nie zrozumieli tego, co Im powiedzia\u0142.<\/p>\n

                      Potem poszed\u0142 z Nimi i wr\u00f3ci\u0142 do Nazaretu; i by\u0142 Im poddany. A Matka Jego chowa\u0142a wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu.<\/p>\n

                      Jezus za\u015b czyni\u0142 post\u0119py w m\u0105dro\u015bci, w latach i w \u0142asce u Boga i u ludzi.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 2, 41-52 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Rodzice znajduj\u0105 Jezusa w \u015bwi\u0105tyni<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na \u015awi\u0119to Paschy. Gdy mia\u0142 lat dwana\u015bcie, udali si\u0119 tam zwyczajem \u015bwi\u0105tecznym. Kiedy wracali po sko\u0144czonych uroczysto\u015bciach, zosta\u0142 Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauwa\u017cyli Jego Rodzice. Przypuszczaj\u0105c, \u017ce jest w towarzystwie p\u0105tnik\u00f3w, uszli dzie\u0144 drogi i szukali Go w\u015br\u00f3d krewnych i znajomych. Gdy Go nie znale\u017ali, wr\u00f3cili do Jerozolimy, szukaj\u0105c Go.<\/p>\n

                      Dopiero po trzech dniach odnale\u017ali Go w \u015bwi\u0105tyni, gdzie siedzia\u0142 mi\u0119dzy nauczycielami, przys\u0142uchiwa\u0142 si\u0119 im i zadawa\u0142 pytania.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      18<\/span><\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      Mt 2, 1-12 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Pok\u0142on m\u0119drc\u00f3w ze Wschodu<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Gdy Jezus narodzi\u0142 si\u0119 w Betlejem w Judei za panowania kr\u00f3la Heroda, oto M\u0119drcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: \u00abGdzie jest nowo narodzony kr\u00f3l \u017cydowski? Ujrzeli\u015bmy bowiem Jego gwiazd\u0119 na Wschodzie i przybyli\u015bmy odda\u0107 mu pok\u0142on\u00bb.<\/p>\n

                      Skoro us\u0142ysza\u0142 to kr\u00f3l Herod, przerazi\u0142 si\u0119, a z nim ca\u0142a Jerozolima. Zebra\u0142 wi\u0119c wszystkich arcykap\u0142an\u00f3w i uczonych ludu i wypytywa\u0142 ich, gdzie ma si\u0119 narodzi\u0107 Mesjasz.<\/p>\n

                      Ci mu odpowiedzieli: \u00abW Betlejem judzkim, bo tak napisa\u0142 prorok:<\/p>\n

                      A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jeste\u015b zgo\u0142a najlichsze spo\u015br\u00f3d g\u0142\u00f3wnych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie w\u0142adca, kt\u00f3ry b\u0119dzie pasterzem ludu mego, Izraela\u00bb.<\/p>\n

                      Wtedy Herod przywo\u0142a\u0142 potajemnie M\u0119drc\u00f3w i wypyta\u0142 ich dok\u0142adnie o czas ukazania si\u0119 gwiazdy. A kieruj\u0105c ich do Betlejem, rzek\u0142: \u00abUdajcie si\u0119 tam i wypytujcie starannie o Dzieci\u0119, a gdy Je znajdziecie donie\u015bcie mi, abym i ja m\u00f3g\u0142 p\u00f3j\u015b\u0107 i odda\u0107 Mu pok\u0142on\u00bb. Oni za\u015b wys\u0142uchawszy kr\u00f3la, ruszyli w drog\u0119.<\/p>\n

                      A oto gwiazda, kt\u00f3r\u0105 widzieli na Wschodzie, sz\u0142a przed nimi, a\u017c przysz\u0142a i zatrzyma\u0142a si\u0119 nad miejscem, gdzie by\u0142o Dzieci\u0119. Gdy ujrzeli gwiazd\u0119, bardzo si\u0119 uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dzieci\u0119 z Matk\u0105 Jego, Maryj\u0105; upadli na twarz i oddali Mu pok\u0142on. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: z\u0142oto, kadzid\u0142o i mirr\u0119.<\/p>\n

                      A otrzymawszy we \u015bnie nakaz, \u017ceby nie wracali do Heroda, inn\u0105 drog\u0105 udali si\u0119 do ojczyzny.<\/td>\n

                      		\n

                      Mt 2, 1-12 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Pok\u0142on m\u0119drc\u00f3w ze Wschodu<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Gdy Jezus narodzi\u0142 si\u0119 w Betlejem w Judei za panowania kr\u00f3la Heroda, oto M\u0119drcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: \u00abGdzie jest nowo narodzony kr\u00f3l \u017cydowski? Ujrzeli\u015bmy bowiem Jego gwiazd\u0119 na Wschodzie i przybyli\u015bmy odda\u0107 mu pok\u0142on\u00bb.<\/p>\n

                       <\/p>\n

                       <\/td>\n<\/tr>\n

                      19<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      \u0141k 3, 15-16. 21-22 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Chrzest Jezusa<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Gdy lud oczekiwa\u0142 z napi\u0119ciem i wszyscy snuli domys\u0142y w sercach co do Jana, czy nie jest on Mesjaszem, on tak przem\u00f3wi\u0142 do wszystkich: \u00abJa was chrzcz\u0119 wod\u0105; lecz idzie mocniejszy ode mnie, kt\u00f3remu nie jestem godzien rozwi\u0105za\u0107 rzemyka u sanda\u0142\u00f3w. On chrzci\u0107 was b\u0119dzie Duchem \u015awi\u0119tym i ogniem\u00bb.<\/p>\n

                      Kiedy ca\u0142y lud przyst\u0119powa\u0142 do chrztu, Jezus tak\u017ce przyj\u0105\u0142 chrzest. A gdy si\u0119 modli\u0142, otworzy\u0142o si\u0119 niebo i Duch \u015awi\u0119ty zst\u0105pi\u0142 na Niego w postaci cielesnej niby go\u0142\u0119bica, a z nieba odezwa\u0142 si\u0119 g\u0142os: \u00abTy\u015b jest m\u00f3j Syn umi\u0142owany, w Tobie mam upodobanie\u00bb<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 3, 15-16. 21-22 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Chrzest Jezusa<\/strong><\/span><\/p>\n

                       <\/strong>Kiedy ca\u0142y lud przyst\u0119powa\u0142 do chrztu, Jezus tak\u017ce przyj\u0105\u0142 chrzest. A gdy si\u0119 modli\u0142, otworzy\u0142o si\u0119 niebo i Duch \u015awi\u0119ty zst\u0105pi\u0142 na Niego w postaci cielesnej niby go\u0142\u0119bica, a z nieba odezwa\u0142 si\u0119 g\u0142os: \u00abTy\u015b jest m\u00f3j Syn umi\u0142owany, w Tobie mam upodobanie\u00bb.<\/p>\n

                       <\/strong><\/td>\n<\/tr>\n

                      20<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      J 2, 1-12 <\/span><\/strong><\/p>\n

                      Pierwszy cud Jezusa w Kanie Galilejsk<\/strong>ie<\/span><\/p>\n

                      W Kanie Galilejskiej odbywa\u0142o si\u0119 wesele i by\u0142a tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele tak\u017ce Jezusa i Jego uczni\u00f3w.<\/p>\n

                      A kiedy zabrak\u0142o wina, Matka Jezusa m\u00f3wi do Niego: \u00abNie maj\u0105 ju\u017c wina\u00bb. Jezus Jej odpowiedzia\u0142: \u00abCzy\u017c to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czy\u017c jeszcze nie nadesz\u0142a godzina moja?\u00bb Wtedy Matka Jego powiedzia\u0142a do s\u0142ug: \u00abZr\u00f3bcie wszystko, cokolwiek wam powie\u00bb.<\/p>\n

                      Sta\u0142o za\u015b tam sze\u015b\u0107 st\u0105gwi kamiennych przeznaczonych do \u017cydowskich oczyszcze\u0144, z kt\u00f3rych ka\u017cda mog\u0142a pomie\u015bci\u0107 dwie lub trzy miary. Rzek\u0142 do nich Jezus: \u00abNape\u0142nijcie st\u0105gwie wod\u0105\u00bb. I nape\u0142nili je a\u017c po brzegi. Potem do nich powiedzia\u0142: \u00abZaczerpnijcie teraz i zanie\u015bcie staro\u015bcie weselnemu\u00bb. Oni za\u015b zanie\u015bli.<\/p>\n

                      A gdy starosta weselny skosztowa\u0142 wody, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 winem \u2013 nie wiedzia\u0142 bowiem, sk\u0105d ono pochodzi, ale s\u0142udzy, kt\u00f3rzy czerpali wod\u0119, wiedzieli \u2013 przywo\u0142a\u0142 pana m\u0142odego i powiedzia\u0142 do niego: \u00abKa\u017cdy cz\u0142owiek stawia najpierw dobre wino, a gdy si\u0119 napij\u0105, w\u00f3wczas gorsze. Ty zachowa\u0142e\u015b dobre wino a\u017c do tej pory\u00bb.<\/p>\n

                      Taki to pocz\u0105tek znak\u00f3w uczyni\u0142 Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawi\u0142 swoj\u0105 chwa\u0142\u0119 i uwierzyli w Niego Jego uczniowie.<\/p>\n

                      Nast\u0119pnie On, Jego Matka, bracia i uczniowie Jego udali si\u0119 do Kafarnaum, gdzie pozostali kilka dni.<\/td>\n

                      		\n

                      J 2, 1-12 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Pierwszy cud Jezusa w Kanie Galilejskie<\/strong><\/span><\/p>\n

                      W Kanie Galilejskiej odbywa\u0142o si\u0119 wesele i by\u0142a tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele tak\u017ce Jezusa i Jego uczni\u00f3w.<\/p>\n

                      A kiedy zabrak\u0142o wina, Matka Jezusa m\u00f3wi do Niego: \u00abNie maj\u0105 ju\u017c wina\u00bb.<\/p>\n

                      (\u2026) Rzek\u0142 do nich Jezus: \u00abNape\u0142nijcie st\u0105gwie wod\u0105\u00bb. I nape\u0142nili je a\u017c po brzegi. Potem do nich powiedzia\u0142: \u00abZaczerpnijcie teraz i zanie\u015bcie staro\u015bcie weselnemu\u00bb.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      21<\/span><\/strong><\/td>\n\n

                      \u0141k 1, 1-4; 4, 14-21 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      S\u0142owa Pisma spe\u0142ni\u0142y si\u0119 na Chrystusie<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Wielu ju\u017c stara\u0142o si\u0119 u\u0142o\u017cy\u0107 opowiadanie o zdarzeniach, kt\u00f3re si\u0119 dokona\u0142y po\u015br\u00f3d nas, tak jak je przekazali ci, kt\u00f3rzy od pocz\u0105tku byli naocznymi \u015bwiadkami i s\u0142ugami s\u0142owa. Postanowi\u0142em wi\u0119c i ja zbada\u0107 dok\u0142adnie wszystko od pierwszych chwil i opisa\u0107 ci po kolei, dostojny Teofilu, aby\u015b si\u0119 m\u00f3g\u0142 przekona\u0107 o ca\u0142kowitej pewno\u015bci nauk, kt\u00f3rych ci udzielono.<\/p>\n

                      W owym czasie:<\/p>\n

                      Jezus powr\u00f3ci\u0142 w mocy Ducha do Galilei, a wie\u015b\u0107 o Nim rozesz\u0142a si\u0119 po ca\u0142ej okolicy. On za\u015b naucza\u0142 w ich synagogach, wys\u0142awiany przez wszystkich.<\/p>\n

                      Przyszed\u0142 r\u00f3wnie\u017c do Nazaretu, gdzie si\u0119 wychowa\u0142. W dzie\u0144 szabatu uda\u0142 si\u0119 swoim zwyczajem do synagogi i powsta\u0142, aby czyta\u0107. Podano Mu ksi\u0119g\u0119 proroka Izajasza. Rozwin\u0105wszy ksi\u0119g\u0119 natrafi\u0142 na miejsce, gdzie by\u0142o napisane:<\/p>\n

                      \u00abDuch Pa\u0144ski spoczywa na Mnie, poniewa\u017c Mnie nama\u015bci\u0142 i pos\u0142a\u0142 Mnie, abym ubogim ni\u00f3s\u0142 dobr\u0105 nowin\u0119, wi\u0119\u017aniom g\u0142osi\u0142 wolno\u015b\u0107, a niewidomym przejrzenie; abym uci\u015bnionych odsy\u0142a\u0142 wolnych, abym obwo\u0142ywa\u0142 rok \u0142aski od Pana\u00bb.<\/p>\n

                      Zwin\u0105wszy ksi\u0119g\u0119, odda\u0142 s\u0142udze i usiad\u0142; a oczy wszystkich w synagodze by\u0142y w Nim utkwione. Pocz\u0105\u0142 wi\u0119c m\u00f3wi\u0107 do nich: \u00abDzi\u015b spe\u0142ni\u0142y si\u0119 te s\u0142owa Pisma, kt\u00f3re\u015bcie s\u0142yszeli\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 1, 1-4; 4, 14-21 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      S\u0142owa Pisma spe\u0142ni\u0142y si\u0119 na Chrystusie<\/strong><\/span><\/p>\n

                       <\/strong><\/p>\n

                      \u00abDuch Pa\u0144ski spoczywa na Mnie, poniewa\u017c Mnie nama\u015bci\u0142 i pos\u0142a\u0142 Mnie, abym ubogim ni\u00f3s\u0142 dobr\u0105 nowin\u0119, wi\u0119\u017aniom g\u0142osi\u0142 wolno\u015b\u0107, a niewidomym przejrzenie; abym uci\u015bnionych odsy\u0142a\u0142 wolnych, abym obwo\u0142ywa\u0142 rok \u0142aski od Pana\u00bb.<\/p>\n

                      Zwin\u0105wszy ksi\u0119g\u0119, odda\u0142 s\u0142udze i usiad\u0142; a oczy wszystkich w synagodze by\u0142y w Nim utkwione. Pocz\u0105\u0142 wi\u0119c m\u00f3wi\u0107 do nich: \u00abDzi\u015b spe\u0142ni\u0142y si\u0119 te s\u0142owa Pisma, kt\u00f3re\u015bcie s\u0142yszeli\u00bb.<\/p>\n

                       <\/td>\n<\/tr>\n

                      22<\/span><\/strong><\/span><\/td>\n\n

                       <\/strong>\u0141k 4, 21-30 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus odrzucony w Nazarecie<\/strong><\/span><\/p>\n

                      W Nazarecie w synagodze, po czytaniu z proroctwa Izajasza, Jezus powiedzia\u0142: \u00abDzi\u015b spe\u0142ni\u0142y si\u0119 te s\u0142owa Pisma, kt\u00f3re\u015bcie s\u0142yszeli\u00bb. A wszyscy przy\u015bwiadczali Mu i dziwili si\u0119 pe\u0142nym wdzi\u0119ku s\u0142owom, kt\u00f3re p\u0142yn\u0119\u0142y z ust Jego. I m\u00f3wili: \u00abCzy\u017c nie jest to syn J\u00f3zefa?\u00bb.<\/p>\n

                      Wtedy rzek\u0142 do nich: \u00abZ pewno\u015bci\u0105 powiecie Mi to przys\u0142owie: \u201eLekarzu, ulecz samego siebie\u201d; dokonaj\u017ce i tu w swojej ojczy\u017anie tego, co wydarzy\u0142o si\u0119, jak s\u0142yszeli\u015bmy, w Kafarnaum\u00bb.<\/p>\n

                      I doda\u0142: \u00abZaprawd\u0119 powiadam wam: \u017baden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczy\u017anie. Naprawd\u0119 m\u00f3wi\u0119 wam: Wiele wd\u00f3w by\u0142o w Izraelu za czas\u00f3w Eliasza, kiedy niebo pozostawa\u0142o zamkni\u0119te przez trzy lata i sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy, tak \u017ce wielki g\u0142\u00f3d panowa\u0142 w ca\u0142ym kraju; a Eliasz do \u017cadnej z nich nie zosta\u0142 pos\u0142any, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydo\u0144skiej. I wielu tr\u0119dowatych by\u0142o w Izraelu za proroka Elizeusza, a \u017caden z nich nie zosta\u0142 oczyszczony, tylko Syryjczyk Naaman\u00bb.<\/p>\n

                      Na te s\u0142owa wszyscy w synagodze unie\u015bli si\u0119 gniewem. Porwali si\u0119 z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili a\u017c na stok g\u00f3ry, na kt\u00f3rej ich miasto by\u0142o zbudowane, aby Go str\u0105ci\u0107. On jednak przeszed\u0142szy po\u015br\u00f3d nich oddali\u0142 si\u0119.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 4, 21-30 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus odrzucony w Nazarecie<\/strong><\/span><\/p>\n

                       <\/strong><\/p>\n

                      \u00abZaprawd\u0119 powiadam wam: \u017baden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczy\u017anie. (\u2026)<\/p>\n

                      Na te s\u0142owa wszyscy w synagodze unie\u015bli si\u0119 gniewem. Porwali si\u0119 z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili a\u017c na stok g\u00f3ry, na kt\u00f3rej ich miasto by\u0142o zbudowane, aby Go str\u0105ci\u0107. On jednak przeszed\u0142szy po\u015br\u00f3d nich oddali\u0142 si\u0119.<\/td>\n<\/tr>\n

                      23<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      \u0141k 5, 1-11 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Zostawili wszystko i poszli za Jezusem<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Zdarzy\u0142o si\u0119 raz, gdy t\u0142um cisn\u0105\u0142 si\u0119 do Jezusa, aby s\u0142ucha\u0107 s\u0142owa Bo\u017cego, a On sta\u0142 nad jeziorem Genezaret, \u017ce zobaczy\u0142 dwie \u0142odzie, stoj\u0105ce przy brzegu, rybacy za\u015b wyszli z nich i p\u0142ukali sieci. Wszed\u0142szy do jednej \u0142odzi, kt\u00f3ra nale\u017ca\u0142a do Szymona, poprosi\u0142 go, \u017ceby nieco odbi\u0142 od brzegu. Potem usiad\u0142 i z \u0142odzi naucza\u0142 t\u0142umy.<\/p>\n

                      Gdy przesta\u0142 m\u00f3wi\u0107, rzek\u0142 do Szymona: \u00abWyp\u0142y\u0144 na g\u0142\u0119bi\u0119 i zarzu\u0107cie sieci na po\u0142\u00f3w\u00bb. A Szymon odpowiedzia\u0142: \u00abMistrzu, przez ca\u0142\u0105 noc pracowali\u015bmy i nice\u015bmy nie u\u0142owili. Lecz na Twoje s\u0142owo zarzuc\u0119 sieci\u00bb. Skoro to uczynili, zagarn\u0119li tak wielkie mn\u00f3stwo ryb, \u017ce sieci ich zaczyna\u0142y si\u0119 rwa\u0107. Skin\u0119li wi\u0119c na wsp\u00f3lnik\u00f3w w drugiej \u0142odzi, \u017ceby im przyszli z pomoc\u0105. Ci podp\u0142yn\u0119li i nape\u0142nili obie \u0142odzie, tak \u017ce si\u0119 prawie zanurza\u0142y.<\/p>\n

                      Widz\u0105c to Szymon Piotr przypad\u0142 Jezusowi do kolan i rzek\u0142: \u00abOdejd\u017a ode mnie, Panie, bo jestem cz\u0142owiek grzeszny\u00bb. I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawi\u0142 po\u0142\u00f3w ryb, jakiego dokonali; jak r\u00f3wnie\u017c Jakuba i Jana, syn\u00f3w Zebedeusza, kt\u00f3rzy byli wsp\u00f3lnikami Szymona. Lecz Jezus rzek\u0142 do Szymona: \u00abNie b\u00f3j si\u0119, odt\u0105d ludzi b\u0119dziesz \u0142owi\u0142\u00bb. I przyci\u0105gn\u0105wszy \u0142odzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za Nim.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 5, 1-11 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Zostawili wszystko i poszli za Jezusem<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Potem usiad\u0142 i z \u0142odzi naucza\u0142 t\u0142umy.<\/p>\n

                      Gdy przesta\u0142 m\u00f3wi\u0107, rzek\u0142 do Szymona: \u00abWyp\u0142y\u0144 na g\u0142\u0119bi\u0119 i zarzu\u0107cie sieci na po\u0142\u00f3w\u00bb. A Szymon odpowiedzia\u0142: \u00abMistrzu, przez ca\u0142\u0105 noc pracowali\u015bmy i nice\u015bmy nie u\u0142owili. Lecz na Twoje s\u0142owo zarzuc\u0119 sieci\u00bb. Skoro to uczynili, zagarn\u0119li tak wielkie mn\u00f3stwo ryb, \u017ce sieci ich zaczyna\u0142y si\u0119 rwa\u0107. (\u2026)<\/p>\n

                      Jezus rzek\u0142 do Szymona: \u00abNie b\u00f3j si\u0119, odt\u0105d ludzi b\u0119dziesz \u0142owi\u0142\u00bb. I przyci\u0105gn\u0105wszy \u0142odzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za Nim.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      24<\/span><\/strong><\/td>\n\n

                      \u0141k 6, 17. 20-26 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      B\u0142ogos\u0142awienie ubodzy, biada bogaczom<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus zeszed\u0142 z dwunastoma Aposto\u0142ami na d\u00f3\u0142 i zatrzyma\u0142 si\u0119 na r\u00f3wninie. By\u0142 tam du\u017cy poczet Jego uczni\u00f3w i wielkie mn\u00f3stwo ludu z ca\u0142ej Judei i z Jerozolimy oraz z wybrze\u017ca Tyru i Sydonu.<\/p>\n

                      A On podni\u00f3s\u0142 oczy na swoich uczni\u00f3w i m\u00f3wi\u0142:<\/p>\n

                      \u00abB\u0142ogos\u0142awieni jeste\u015bcie wy, ubodzy, albowiem do was nale\u017cy kr\u00f3lestwo Bo\u017ce.<\/p>\n

                      B\u0142ogos\u0142awieni wy, kt\u00f3rzy teraz g\u0142odujecie, albowiem b\u0119dziecie nasyceni.<\/p>\n

                      B\u0142ogos\u0142awieni wy, kt\u00f3rzy teraz p\u0142aczecie, albowiem \u015bmia\u0107 si\u0119 b\u0119dziecie.<\/p>\n

                      B\u0142ogos\u0142awieni b\u0119dziecie, gdy ludzie was znienawidz\u0105 i gdy was wy\u0142\u0105cz\u0105 spo\u015br\u00f3d siebie, gdy zel\u017c\u0105 was i z powodu Syna Cz\u0142owieczego podadz\u0105 w pogard\u0119 wasze imi\u0119 jako niecne: cieszcie si\u0119 i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili prorokom.<\/p>\n

                      Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebrali\u015bcie ju\u017c pociech\u0119 wasz\u0105.<\/p>\n

                      Biada wam, kt\u00f3rzy teraz jeste\u015bcie syci, albowiem g\u0142\u00f3d cierpie\u0107 b\u0119dziecie.<\/p>\n

                      Biada wam, kt\u00f3rzy si\u0119 teraz \u015bmiejecie, albowiem smuci\u0107 si\u0119 i p\u0142aka\u0107 b\u0119dziecie.<\/p>\n

                      Biada wam, gdy wszyscy ludzie chwali\u0107 was b\u0119d\u0105. Tak samo bowiem ojcowie ich czynili fa\u0142szywym prorokom\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 6, 17. 20-26 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      B\u0142ogos\u0142awienie ubodzy, biada bogaczom<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus zeszed\u0142 z dwunastoma Aposto\u0142ami na d\u00f3\u0142 i zatrzyma\u0142 si\u0119 na r\u00f3wninie. By\u0142 tam du\u017cy poczet Jego uczni\u00f3w i wielkie mn\u00f3stwo ludu z ca\u0142ej Judei i z Jerozolimy oraz z wybrze\u017ca Tyru i Sydonu.<\/p>\n

                      A On podni\u00f3s\u0142 oczy na swoich uczni\u00f3w i m\u00f3wi\u0142:<\/p>\n

                      \u00abB\u0142ogos\u0142awieni jeste\u015bcie wy, ubodzy, albowiem do was nale\u017cy kr\u00f3lestwo Bo\u017ce.<\/p>\n

                      B\u0142ogos\u0142awieni wy, kt\u00f3rzy teraz g\u0142odujecie, albowiem b\u0119dziecie nasyceni.<\/p>\n

                      B\u0142ogos\u0142awieni wy, kt\u00f3rzy teraz p\u0142aczecie, albowiem \u015bmia\u0107 si\u0119 b\u0119dziecie.<\/td>\n<\/tr>\n

                      25<\/span><\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      \u0141k 6, 27-38<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Przykazanie mi\u0142o\u015bci nieprzyjaci\u00f3\u0142<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus powiedzia\u0142 do swoich uczni\u00f3w:<\/p>\n

                      \u00abPowiadam wam, kt\u00f3rzy s\u0142uchacie: Mi\u0142ujcie waszych nieprzyjaci\u00f3\u0142; dobrze czy\u0144cie tym, kt\u00f3rzy was nienawidz\u0105; b\u0142ogos\u0142awcie tym, kt\u00f3rzy was przeklinaj\u0105, i m\u00f3dlcie si\u0119 za tych, kt\u00f3rzy was oczerniaj\u0105. Je\u015bli ci\u0119 kto uderzy w policzek, nadstaw mu i drugi. Je\u015bli bierze ci p\u0142aszcz, nie bro\u0144 mu i szaty. Daj ka\u017cdemu, kto ci\u0119 prosi, a nie dopominaj si\u0119 od tego, kt\u00f3ry bierze twoje. Jak chcecie, \u017ceby ludzie wam czynili, podobnie i wy im czy\u0144cie.<\/p>\n

                      Je\u015bli bowiem mi\u0142ujecie tylko tych, kt\u00f3rzy was mi\u0142uj\u0105, jaka\u017c za to dla was wdzi\u0119czno\u015b\u0107? Przecie\u017c i grzesznicy mi\u0142o\u015b\u0107 okazuj\u0105 tym, kt\u00f3rzy ich mi\u0142uj\u0105. I je\u015bli dobrze czynicie tylko tym, kt\u00f3rzy wam dobrze czyni\u0105, jaka za to dla was wdzi\u0119czno\u015b\u0107? I grzesznicy to samo czyni\u0105. Je\u015bli po\u017cyczek udzielacie tym, od kt\u00f3rych spodziewacie si\u0119 zwrotu, jaka\u017c za to dla was wdzi\u0119czno\u015b\u0107? I grzesznicy grzesznikom po\u017cyczaj\u0105, \u017ceby tyle\u017c samo otrzyma\u0107.<\/p>\n

                      Wy natomiast mi\u0142ujcie waszych nieprzyjaci\u00f3\u0142, czy\u0144cie dobrze i po\u017cyczajcie, niczego si\u0119 za to nie spodziewaj\u0105c. A wasza nagroda b\u0119dzie wielka, i b\u0119dziecie synami Najwy\u017cszego; poniewa\u017c On jest dobry dla niewdzi\u0119cznych i z\u0142ych. B\u0105d\u017acie mi\u0142osierni, jak Ojciec wasz jest mi\u0142osierny.<\/p>\n

                      Nie s\u0105d\u017acie, a nie b\u0119dziecie s\u0105dzeni; nie pot\u0119piajcie, a nie b\u0119dziecie pot\u0119pieni; odpuszczajcie, a b\u0119dzie wam odpuszczone. Dawajcie, a b\u0119dzie wam dane: miar\u0105 dobr\u0105, nat\u0142oczon\u0105, utrz\u0119sion\u0105 i op\u0142ywaj\u0105c\u0105 wsypi\u0105 w zanadrza wasze. Odmierz\u0105 wam bowiem tak\u0105 miar\u0105, jak\u0105 wy mierzycie\u00bb<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 6, 27-38<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Przykazanie mi\u0142o\u015bci nieprzyjaci\u00f3\u0142<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Mi\u0142ujcie waszych nieprzyjaci\u00f3\u0142, czy\u0144cie dobrze i po\u017cyczajcie, niczego si\u0119 za to nie spodziewaj\u0105c. A wasza nagroda b\u0119dzie wielka, i b\u0119dziecie synami Najwy\u017cszego; poniewa\u017c On jest dobry dla niewdzi\u0119cznych i z\u0142ych. B\u0105d\u017acie mi\u0142osierni, jak Ojciec wasz jest mi\u0142osierny.<\/p>\n

                      Nie s\u0105d\u017acie, a nie b\u0119dziecie s\u0105dzeni; nie pot\u0119piajcie, a nie b\u0119dziecie pot\u0119pieni; odpuszczajcie, a b\u0119dzie wam odpuszczone.<\/td>\n<\/tr>\n

                      26<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      \u0141k 6, 39-45 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Z obfito\u015bci serca m\u00f3wi\u0105 usta<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus opowiedzia\u0142 uczniom przypowie\u015b\u0107: \u00abCzy mo\u017ce niewidomy prowadzi\u0107 niewidomego? Czy nie wpadn\u0105 w d\u00f3\u0142 obydwaj?<\/p>\n

                      Ucze\u0144 nie przewy\u017csza nauczyciela. Lecz ka\u017cdy, dopiero w pe\u0142ni wykszta\u0142cony, b\u0119dzie jak jego nauczyciel.<\/p>\n

                      Czemu to widzisz drzazg\u0119 w oku swego brata, a belki we w\u0142asnym oku nie dostrzegasz? Jak mo\u017cesz m\u00f3wi\u0107 swemu bratu:<\/p>\n

                      \u201cBracie, pozw\u00f3l, \u017ce usun\u0119 drzazg\u0119, kt\u00f3ra jest w twoim oku\u201d, gdy sam belki w swoim oku nie widzisz? Ob\u0142udniku, wyrzu\u0107 najpierw belk\u0119 ze swego oka, a wtedy przejrzysz, a\u017ceby usun\u0105\u0107 drzazg\u0119 z oka swego brata.<\/p>\n

                      Nie jest dobrym drzewem to, kt\u00f3re wydaje z\u0142y owoc, ani z\u0142ym drzewem to, kt\u00f3re wydaje dobry owoc. Po owocu bowiem poznaje si\u0119 ka\u017cde drzewo: nie zrywa si\u0119 fig z ciernia ani z krzaka je\u017cyny nie zbiera si\u0119 winogron. Dobry cz\u0142owiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a z\u0142y cz\u0142owiek ze z\u0142ego skarbca wydobywa z\u0142o. Bo z obfito\u015bci serca m\u00f3wi\u0105 jego usta\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 6, 39-45 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Z obfito\u015bci serca m\u00f3wi\u0105 usta<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Nie jest dobrym drzewem to, kt\u00f3re wydaje z\u0142y owoc, ani z\u0142ym drzewem to, kt\u00f3re wydaje dobry owoc. Po owocu bowiem poznaje si\u0119 ka\u017cde drzewo: nie zrywa si\u0119 fig z ciernia ani z krzaka je\u017cyny nie zbiera si\u0119 winogron. Dobry cz\u0142owiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a z\u0142y cz\u0142owiek ze z\u0142ego skarbca wydobywa z\u0142o. Bo z obfito\u015bci serca m\u00f3wi\u0105 jego usta.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      27<\/span><\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      \u0141k 4, 1-13 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus przebywa\u0142 w Duchu \u015awi\u0119tym na pustyni i by\u0142 kuszony<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus pe\u0142en Ducha \u015awi\u0119tego powr\u00f3ci\u0142 znad Jordanu i czterdzie\u015bci dni przebywa\u0142 w Duchu na pustyni, gdzie by\u0142 kuszony przez diab\u0142a. Nic w owe dni nie jad\u0142, a po ich up\u0142ywie poczu\u0142 g\u0142\u00f3d. Rzek\u0142 Mu wtedy diabe\u0142: \u00abJe\u015bli jeste\u015b Synem Bo\u017cym, powiedz temu kamieniowi, \u017ceby si\u0119 sta\u0142 chlebem\u00bb.<\/p>\n

                      Odpowiedzia\u0142 mu Jezus: \u00abNapisane jest: \u201eNie samym chlebem \u017cyje cz\u0142owiek\u201d\u00bb.<\/p>\n

                      W\u00f3wczas wyprowadzi\u0142 Go w g\u00f3r\u0119, pokaza\u0142 Mu w jednej chwili wszystkie kr\u00f3lestwa \u015bwiata i rzek\u0142 diabe\u0142 do Niego: \u00abTobie dam pot\u0119g\u0119 i wspania\u0142o\u015b\u0107 tego wszystkiego, bo mnie s\u0105 poddane i mog\u0119 je odst\u0105pi\u0107, komu chc\u0119. Je\u015bli wi\u0119c upadniesz i oddasz mi pok\u0142on, wszystko b\u0119dzie Twoje\u00bb.<\/p>\n

                      Lecz Jezus mu odrzek\u0142: \u00abNapisane jest: \u201ePanu, Bogu swemu, b\u0119dziesz oddawa\u0142 pok\u0142on i Jemu samemu s\u0142u\u017cy\u0107 b\u0119dziesz\u201d\u00bb.<\/p>\n

                      Zaprowadzi\u0142 Go te\u017c do Jerozolimy, postawi\u0142 na naro\u017cniku \u015bwi\u0105tyni i rzek\u0142 do Niego: \u00abJe\u015bli jeste\u015b Synem Bo\u017cym, rzu\u0107 si\u0119 st\u0105d w d\u00f3\u0142. Jest bowiem napisane: \u201eAnio\u0142om swoim rozka\u017ce o Tobie, \u017ceby Ci\u0119 strzegli\u201d, i \u201ena r\u0119kach nosi\u0107 Ci\u0119 b\u0119d\u0105, by\u015b przypadkiem nie urazi\u0142 swej nogi o kamie\u0144\u201d\u00bb.<\/p>\n

                      Lecz Jezus mu odpar\u0142: \u00abPowiedziano: \u201eNie b\u0119dziesz wystawia\u0142 na pr\u00f3b\u0119 Pana, Boga swego\u201d\u00bb.<\/p>\n

                      Gdy diabe\u0142 doko\u0144czy\u0142 ca\u0142ego kuszenia, odst\u0105pi\u0142 od Niego a\u017c do czasu.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 4, 1-13 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus przebywa\u0142 w Duchu \u015awi\u0119tym na pustyni i by\u0142 kuszony<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus pe\u0142en Ducha \u015awi\u0119tego powr\u00f3ci\u0142 znad Jordanu i czterdzie\u015bci dni przebywa\u0142 w Duchu na pustyni, gdzie by\u0142 kuszony przez diab\u0142a. Nic w owe dni nie jad\u0142, a po ich up\u0142ywie poczu\u0142 g\u0142\u00f3d. Rzek\u0142 Mu wtedy diabe\u0142: \u00abJe\u015bli jeste\u015b Synem Bo\u017cym, powiedz temu kamieniowi, \u017ceby si\u0119 sta\u0142 chlebem\u00bb.<\/p>\n

                      Odpowiedzia\u0142 mu Jezus: \u00abNapisane jest: \u201eNie samym chlebem \u017cyje cz\u0142owiek\u201d\u00bb.<\/p>\n

                       <\/strong><\/td>\n<\/tr>\n

                      28<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      \u0141k 9, 28b-36<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Przemienienie Pa\u0144skie<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus wzi\u0105\u0142 z sob\u0105 Piotra, Jana i Jakuba i wyszed\u0142 na g\u00f3r\u0119, aby si\u0119 modli\u0107. 29 Gdy si\u0119 modli\u0142, wygl\u0105d Jego twarzy si\u0119 odmieni\u0142, a Jego odzienie sta\u0142o si\u0119 l\u015bni\u0105co bia\u0142e. 30 A oto dw\u00f3ch m\u0119\u017c\u00f3w rozmawia\u0142o z Nim. Byli to Moj\u017cesz i Eliasz. 31 Ukazali si\u0119 oni w chwale i m\u00f3wili o Jego odej\u015bciu, kt\u00f3rego mia\u0142 dope\u0142ni\u0107 w Jeruzalem. 32 Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy si\u0119 ockn\u0119li, ujrzeli Jego chwa\u0142\u0119 i obydwu m\u0119\u017c\u00f3w, stoj\u0105cych przy Nim. 33 Gdy oni si\u0119 z Nim rozstawali, Piotr rzek\u0142 do Jezusa: \u00abMistrzu, dobrze, \u017ce tu jeste\u015bmy. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Moj\u017cesza i jeden dla Eliasza\u00bb. Nie wiedzia\u0142 bowiem, co m\u00f3wi. 34 Gdy jeszcze to m\u00f3wi\u0142, pojawi\u0142 si\u0119 ob\u0142ok i os\u0142oni\u0142 ich; zl\u0119kli si\u0119, gdy weszli w ob\u0142ok. 35 A z ob\u0142oku odezwa\u0142 si\u0119 g\u0142os: \u00abTo jest Syn m\u00f3j, Wybrany, Jego s\u0142uchajcie!\u00bb 36 W chwili gdy odezwa\u0142 si\u0119 ten g\u0142os, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce Jezus jest sam. A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie opowiedzieli o tym, co zobaczyli.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 9, 28b-36<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Przemienienie Pa\u0144skie<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus wzi\u0105\u0142 z sob\u0105 Piotra, Jana i Jakuba i wyszed\u0142 na g\u00f3r\u0119, aby si\u0119 modli\u0107.  Gdy si\u0119 modli\u0142, wygl\u0105d Jego twarzy si\u0119 odmieni\u0142, a Jego odzienie sta\u0142o si\u0119 l\u015bni\u0105co bia\u0142e.  A oto dw\u00f3ch m\u0119\u017c\u00f3w rozmawia\u0142o z Nim. Byli to Moj\u017cesz i Eliasz. (\u2026)Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy si\u0119 ockn\u0119li, ujrzeli Jego chwa\u0142\u0119 i obydwu m\u0119\u017c\u00f3w, stoj\u0105cych przy Nim. (\u2026) Pojawi\u0142 si\u0119 ob\u0142ok i os\u0142oni\u0142 ich; zl\u0119kli si\u0119, gdy weszli w ob\u0142ok. A z ob\u0142oku odezwa\u0142 si\u0119 g\u0142os: \u00abTo jest Syn m\u00f3j, Wybrany, Jego s\u0142uchajcie!\u00bb<\/td>\n<\/tr>\n

                      29<\/span><\/strong><\/td>\n\n

                      \u0141k 13, 1-9 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Je\u015bli si\u0119 nie nawr\u00f3cicie, wszyscy podobnie zginiecie<\/strong><\/span><\/p>\n

                      W tym czasie przyszli niekt\u00f3rzy i donie\u015bli Jezusowi o Galilejczykach, kt\u00f3rych krew Pi\u0142at zmiesza\u0142 z krwi\u0105 ich ofiar.<\/p>\n

                      Jezus im odpowiedzia\u0142: \u00abCzy\u017c my\u015blicie, \u017ce ci Galilejczycy byli wi\u0119kszymi grzesznikami ni\u017c inni mieszka\u0144cy Galilei, \u017ce to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz je\u015bli si\u0119 nie nawr\u00f3cicie, wszyscy podobnie zginiecie. Albo my\u015blicie, \u017ce owych osiemnastu, na kt\u00f3rych zwali\u0142a si\u0119 wie\u017ca w Siloe i zabi\u0142a ich, by\u0142o wi\u0119kszymi grzesznikami ni\u017c inni mieszka\u0144cy Jerozolimy? Bynajmniej, powiadam wam; lecz je\u015bli si\u0119 nie nawr\u00f3cicie, wszyscy tak samo zginiecie\u00bb.<\/p>\n

                      I opowiedzia\u0142 im nast\u0119puj\u0105c\u0105 przypowie\u015b\u0107: \u00abPewien cz\u0142owiek mia\u0142 drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszed\u0142 i szuka\u0142 na nim owoc\u00f3w, ale nie znalaz\u0142. Rzek\u0142 wi\u0119c do ogrodnika: \u201eOto ju\u017c trzy lata, odk\u0105d przychodz\u0119 i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduj\u0119. Wytnij je: po co jeszcze ziemi\u0119 wyja\u0142awia?\u201d Lecz on mu odpowiedzia\u0142: \u201ePanie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopi\u0119 je i ob\u0142o\u017c\u0119 nawozem; mo\u017ce wyda owoc. A je\u015bli nie, w przysz\u0142o\u015bci mo\u017cesz je wyci\u0105\u0107\u201d\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 13, 1-9 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Je\u015bli si\u0119 nie nawr\u00f3cicie, wszyscy podobnie zginiecie<\/strong><\/span><\/p>\n

                      I opowiedzia\u0142 im nast\u0119puj\u0105c\u0105 przypowie\u015b\u0107: \u00abPewien cz\u0142owiek mia\u0142 drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszed\u0142 i szuka\u0142 na nim owoc\u00f3w, ale nie znalaz\u0142. Rzek\u0142 wi\u0119c do ogrodnika: \u201eOto ju\u017c trzy lata, odk\u0105d przychodz\u0119 i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduj\u0119. Wytnij je: po co jeszcze ziemi\u0119 wyja\u0142awia?\u201d Lecz on mu odpowiedzia\u0142: \u201ePanie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopi\u0119 je i ob\u0142o\u017c\u0119 nawozem; mo\u017ce wyda owoc. A je\u015bli nie, w przysz\u0142o\u015bci mo\u017cesz je wyci\u0105\u0107\u201d\u00bb.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      30<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      \u0141k 15, 1-3. 11-32 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Przypowie\u015b\u0107 o synu marnotrawnym<\/strong><\/span><\/p>\n

                       <\/p>\n

                      W owym czasie zbli\u017cali si\u0119 do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go s\u0142ucha\u0107. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Pi\u015bmie: \u00abTen przyjmuje grzesznik\u00f3w i jada z nimi\u00bb.<\/p>\n

                      Opowiedzia\u0142 im wtedy nast\u0119puj\u0105c\u0105 przypowie\u015b\u0107:<\/p>\n

                      \u00abPewien cz\u0142owiek mia\u0142 dw\u00f3ch syn\u00f3w. M\u0142odszy z nich rzek\u0142 do ojca: \u201eOjcze, daj mi cz\u0119\u015b\u0107 maj\u0105tku, kt\u00f3ra na mnie przypada\u201d. Podzieli\u0142 wi\u0119c maj\u0105tek mi\u0119dzy nich. Nied\u0142ugo potem m\u0142odszy syn, zabrawszy wszystko, odjecha\u0142 w dalekie strony i tam roztrwoni\u0142 sw\u00f3j maj\u0105tek, \u017cyj\u0105c rozrzutnie.<\/p>\n

                      A gdy wszystko wyda\u0142, nasta\u0142 ci\u0119\u017cki g\u0142\u00f3d w owej krainie i on sam zacz\u0105\u0142 cierpie\u0107 niedostatek. Poszed\u0142 i przysta\u0142 do jednego z obywateli owej krainy, a ten pos\u0142a\u0142 go na swoje pola, \u017ceby pas\u0142 \u015bwinie. Pragn\u0105\u0142 on nape\u0142ni\u0107 sw\u00f3j \u017co\u0142\u0105dek str\u0105kami, kt\u00f3re jada\u0142y \u015bwinie, lecz nikt mu ich nie dawa\u0142.<\/p>\n

                      Wtedy zastanowi\u0142 si\u0119 i rzek\u0142: \u201eIlu\u017c to najemnik\u00f3w mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z g\u0142odu gin\u0119. Zabior\u0119 si\u0119 i p\u00f3jd\u0119 do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszy\u0142em przeciw Bogu i wzgl\u0119dem ciebie; ju\u017c nie jestem godzien nazywa\u0107 si\u0119 twoim synem: uczy\u0144 mi\u0119 cho\u0107by jednym z najemnik\u00f3w\u201d. Wybra\u0142 si\u0119 wi\u0119c i poszed\u0142 do swojego ojca.<\/p>\n

                      A gdy by\u0142 jeszcze daleko, ujrza\u0142 go jego ojciec i wzruszy\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119boko; wybieg\u0142 naprzeciw niego, rzuci\u0142 mu si\u0119 na szyj\u0119 i uca\u0142owa\u0142 go. A syn rzek\u0142 do niego: \u201eOjcze, zgrzeszy\u0142em przeciw Bogu i wzgl\u0119dem ciebie, ju\u017c nie jestem godzien nazywa\u0107 si\u0119 twoim synem\u201d.<\/p>\n

                      Lecz ojciec rzek\u0142 do swoich s\u0142ug: \u201ePrzynie\u015bcie szybko najlepsz\u0105 sukni\u0119 i ubierzcie go; dajcie mu te\u017c pier\u015bcie\u0144 na r\u0119k\u0119 i sanda\u0142y na nogi. Przyprowad\u017acie utuczone ciel\u0119 i zabijcie: b\u0119dziemy ucztowa\u0107 i bawi\u0107 si\u0119, poniewa\u017c ten m\u00f3j syn by\u0142 umar\u0142y, a zn\u00f3w o\u017cy\u0142; zagin\u0105\u0142, a odnalaz\u0142 si\u0119\u201d. I zacz\u0119li si\u0119 bawi\u0107.<\/p>\n

                      Tymczasem starszy jego syn przebywa\u0142 na polu. Gdy wraca\u0142 i by\u0142 blisko domu, us\u0142ysza\u0142 muzyk\u0119 i ta\u0144ce. Przywo\u0142a\u0142 jednego ze s\u0142ug i pyta\u0142 go, co to znaczy. Ten mu rzek\u0142: \u201eTw\u00f3j brat powr\u00f3ci\u0142, a ojciec tw\u00f3j kaza\u0142 zabi\u0107 utuczone ciel\u0119, poniewa\u017c odzyska\u0142 go zdrowego\u201d.<\/p>\n

                      Na to rozgniewa\u0142 si\u0119 i nie chcia\u0142 wej\u015b\u0107; wtedy ojciec jego wyszed\u0142 i t\u0142umaczy\u0142 mu. Lecz on odpowiedzia\u0142 ojcu: \u201eOto tyle lat ci s\u0142u\u017c\u0119 i nigdy nie przekroczy\u0142em twojego rozkazu; ale mnie nie da\u0142e\u015b nigdy ko\u017al\u0119cia, \u017cebym si\u0119 zabawi\u0142 z przyjaci\u00f3\u0142mi. Skoro jednak wr\u00f3ci\u0142 ten syn tw\u00f3j, kt\u00f3ry roztrwoni\u0142 tw\u00f3j maj\u0105tek z nierz\u0105dnicami, kaza\u0142e\u015b zabi\u0107 dla niego utuczone ciel\u0119\u201d.<\/p>\n

                      Lecz on mu odpowiedzia\u0142: \u201eMoje dziecko, ty zawsze jeste\u015b przy mnie i wszystko moje do ciebie nale\u017cy. A trzeba si\u0119 weseli\u0107 i cieszy\u0107 z tego, \u017ce ten brat tw\u00f3j by\u0142 umar\u0142y, a zn\u00f3w o\u017cy\u0142; zagin\u0105\u0142, a odnalaz\u0142 si\u0119\u201d\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 15, 1-3. 11-32 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Przypowie\u015b\u0107 o synu marnotrawnym<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus opowiedzia\u0142 im wtedy nast\u0119puj\u0105c\u0105 przypowie\u015b\u0107:<\/p>\n

                      Pewien cz\u0142owiek mia\u0142 dw\u00f3ch syn\u00f3w. M\u0142odszy z nich rzek\u0142 do ojca: \u201eOjcze, daj mi cz\u0119\u015b\u0107 maj\u0105tku, kt\u00f3ra na mnie przypada\u201d. Podzieli\u0142 wi\u0119c maj\u0105tek mi\u0119dzy nich.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      31<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      J 8, 1-11 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Od tej chwili ju\u017c nie grzesz<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus uda\u0142 si\u0119 na G\u00f3r\u0119 Oliwn\u0105, ale o brzasku zjawi\u0142 si\u0119 zn\u00f3w w \u015bwi\u0105tyni. Wszystek lud schodzi\u0142 si\u0119 do Niego, a On, usiad\u0142szy, naucza\u0142.<\/p>\n

                      W\u00f3wczas uczeni w Pi\u015bmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobiet\u0119, kt\u00f3r\u0105 pochwycono na cudzo\u0142\u00f3stwie, a postawiwszy j\u0105 na \u015brodku, powiedzieli do Niego: \u00abNauczycielu, kobiet\u0119 t\u0119 dopiero pochwycono na cudzo\u0142\u00f3stwie. W Prawie Moj\u017cesz nakaza\u0142 nam takie kamienowa\u0107. A Ty co m\u00f3wisz?\u00bb. M\u00f3wili to wystawiaj\u0105c Go na pr\u00f3b\u0119, aby mieli o co Go oskar\u017cy\u0107.<\/p>\n

                      Lecz Jezus, nachyliwszy si\u0119, pisa\u0142 palcem po ziemi. A kiedy w dalszym ci\u0105gu Go pytali, podni\u00f3s\u0142 si\u0119 i rzek\u0142 do nich: \u00abKto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na ni\u0105 kamie\u0144\u00bb. I powt\u00f3rnie nachyliwszy si\u0119, pisa\u0142 na ziemi.<\/p>\n

                      Kiedy to us\u0142yszeli, wszyscy jeden po drugim zacz\u0119li odchodzi\u0107, poczynaj\u0105c od starszych. Pozosta\u0142 tylko Jezus i kobieta, stoj\u0105ca na \u015brodku.<\/p>\n

                      W\u00f3wczas Jezus, podni\u00f3s\u0142szy si\u0119, rzek\u0142 do niej: \u00abNiewiasto, gdzie\u017c oni s\u0105? Nikt ci\u0119 nie pot\u0119pi\u0142?\u00bb. A ona odrzek\u0142a: \u00abNikt, Panie!\u00bb. Rzek\u0142 do niej Jezus: \u00abI Ja ciebie nie pot\u0119piam. \u2013 Id\u017a, a od tej chwili ju\u017c nie grzesz\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      J 8, 1-11 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Od tej chwili ju\u017c nie grzesz<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus, nachyliwszy si\u0119, pisa\u0142 palcem po ziemi. A kiedy w dalszym ci\u0105gu Go pytali, podni\u00f3s\u0142 si\u0119 i rzek\u0142 do nich: \u00abKto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na ni\u0105 kamie\u0144\u00bb. I powt\u00f3rnie nachyliwszy si\u0119, pisa\u0142 na ziemi.<\/p>\n

                      Kiedy to us\u0142yszeli, wszyscy jeden po drugim zacz\u0119li odchodzi\u0107, poczynaj\u0105c od starszych. Pozosta\u0142 tylko Jezus i kobieta, stoj\u0105ca na \u015brodku.<\/p>\n

                      W\u00f3wczas Jezus, podni\u00f3s\u0142szy si\u0119, rzek\u0142 do niej: \u00abNiewiasto, gdzie\u017c oni s\u0105? Nikt ci\u0119 nie pot\u0119pi\u0142?\u00bb. A ona odrzek\u0142a: \u00abNikt, Panie!\u00bb. Rzek\u0142 do niej Jezus: \u00abI Ja ciebie nie pot\u0119piam. \u2013 Id\u017a, a od tej chwili ju\u017c nie grzesz\u00bb.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      32<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      \u0141k 19, 28-40 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Wjazd Jezusa do Jerozolimy<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus ruszy\u0142 na przedzie, zd\u0105\u017caj\u0105c do Jerozolimy.<\/p>\n

                      Gdy przyszed\u0142 w pobli\u017ce Betfage i Betanii, do g\u00f3ry zwanej Oliwn\u0105, wys\u0142a\u0142 dw\u00f3ch spo\u015br\u00f3d uczni\u00f3w, m\u00f3wi\u0105c: \u00abId\u017acie do wsi, kt\u00f3ra jest naprzeciwko, a wchodz\u0105c do niej, znajdziecie o\u015bl\u0119 uwi\u0105zane, kt\u00f3rego nikt jeszcze nie dosiad\u0142. Odwi\u0105\u017ccie je i przyprowad\u017acie tutaj. A gdyby was kto pyta\u0142, dlaczego odwi\u0105zujecie, tak powiecie: \u201ePan go potrzebuje\u201d\u00bb.<\/p>\n

                      Wys\u0142ani poszli i znale\u017ali wszystko tak, jak im powiedzia\u0142. A gdy odwi\u0105zywali o\u015bl\u0119, zapytali ich jego w\u0142a\u015bciciele: \u00abCzemu odwi\u0105zujecie o\u015bl\u0119?\u00bb.<\/p>\n

                      Odpowiedzieli: \u00abPan go potrzebuje\u00bb.<\/p>\n

                      I przyprowadzili je do Jezusa, a zarzuciwszy na nie swe p\u0142aszcze, wsadzili na nie Jezusa. Gdy jecha\u0142, s\u0142ali swe p\u0142aszcze na drodze. Zbli\u017ca\u0142 si\u0119 ju\u017c do zbocza G\u00f3ry Oliwnej, kiedy ca\u0142e mn\u00f3stwo uczni\u00f3w pocz\u0119\u0142o wielbi\u0107 rado\u015bnie Boga za wszystkie cuda, kt\u00f3re widzieli. I wo\u0142ali g\u0142o\u015bno:<\/p>\n

                      \u00abB\u0142ogos\u0142awiony Kr\u00f3l, kt\u00f3ry przychodzi w imi\u0119 Pa\u0144skie. Pok\u00f3j w niebie i chwa\u0142a na wysoko\u015bciach\u00bb. Lecz niekt\u00f3rzy faryzeusze spo\u015br\u00f3d t\u0142umu rzekli do Niego: \u00abNauczycielu, zabro\u0144 tego swoim uczniom\u00bb. Odrzek\u0142: \u00abPowiadam wam, je\u015bli ci umilkn\u0105, kamienie wo\u0142a\u0107 b\u0119d\u0105\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 19, 28-40 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Wjazd Jezusa do Jerozolimy<\/strong><\/span><\/p>\n

                      I przyprowadzili je (o\u015bl\u0119) do Jezusa, a zarzuciwszy na nie swe p\u0142aszcze, wsadzili na nie Jezusa. Gdy jecha\u0142, s\u0142ali swe p\u0142aszcze na drodze. Zbli\u017ca\u0142 si\u0119 ju\u017c do zbocza G\u00f3ry Oliwnej, kiedy ca\u0142e mn\u00f3stwo uczni\u00f3w pocz\u0119\u0142o wielbi\u0107 rado\u015bnie Boga za wszystkie cuda, kt\u00f3re widzieli. I wo\u0142ali g\u0142o\u015bno: \u00abB\u0142ogos\u0142awiony Kr\u00f3l, kt\u00f3ry przychodzi w imi\u0119 Pa\u0144skie. Pok\u00f3j w niebie i chwa\u0142a na wysoko\u015bciach\u00bb.<\/td>\n<\/tr>\n

                      33<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      J 20, 1-9 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Aposto\u0142owie przy grobie Zmartwychwsta\u0142ego<\/strong><\/span><\/p>\n

                       <\/p>\n

                      Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze by\u0142o ciemno, Maria Magdalena uda\u0142a si\u0119 do grobu i zobaczy\u0142a kamie\u0144 odsuni\u0119ty od grobu. Pobieg\u0142a wi\u0119c i przyby\u0142a do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, kt\u00f3rego Jezus mi\u0142owa\u0142, i rzek\u0142a do nich: \u00abZabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go po\u0142o\u017cono\u00bb.<\/p>\n

                      Wyszed\u0142 wi\u0119c Piotr i \u00f3w drugi ucze\u0144 i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz \u00f3w drugi ucze\u0144 wyprzedzi\u0142 Piotra i przyby\u0142 pierwszy do grobu. A kiedy si\u0119 nachyli\u0142, zobaczy\u0142 le\u017c\u0105ce p\u0142\u00f3tna, jednak\u017ce nie wszed\u0142 do \u015brodka.<\/p>\n

                      Nadszed\u0142 potem tak\u017ce Szymon Piotr, id\u0105cy za nim. Wszed\u0142 on do wn\u0119trza grobu i ujrza\u0142 le\u017c\u0105ce p\u0142\u00f3tna oraz chust\u0119, kt\u00f3ra by\u0142a na Jego g\u0142owie, le\u017c\u0105c\u0105 nie razem z p\u0142\u00f3tnami, ale oddzielnie zwini\u0119t\u0105 na jednym miejscu. Wtedy wszed\u0142 do wn\u0119trza tak\u017ce i \u00f3w drugi ucze\u0144, kt\u00f3ry przyby\u0142 do grobu. Ujrza\u0142 i uwierzy\u0142. Dot\u0105d bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, kt\u00f3re m\u00f3wi, \u017ce On ma powsta\u0107 z martwych.<\/td>\n

                      		\n

                      J 20, 1-9 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Aposto\u0142owie przy grobie Zmartwychwsta\u0142ego<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Wczesnym rankiem, gdy jeszcze by\u0142o ciemno, Maria Magdalena uda\u0142a si\u0119 do grobu i zobaczy\u0142a kamie\u0144 odsuni\u0119ty od grobu. Pobieg\u0142a wi\u0119c i przyby\u0142a do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, kt\u00f3rego Jezus mi\u0142owa\u0142, i rzek\u0142a do nich: \u00abZabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go po\u0142o\u017cono\u00bb. Wyszed\u0142 wi\u0119c Piotr i \u00f3w drugi ucze\u0144 i szli do grobu.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      34<\/span><\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      J 20, 19-31 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      B\u0142ogos\u0142awieni, kt\u00f3rzy nie widzieli, a uwierzyli<\/strong><\/span><\/p>\n

                      By\u0142o to wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia. Tam gdzie przebywali uczniowie, drzwi by\u0142y zamkni\u0119te z obawy przed \u017bydami. Jezus wszed\u0142, stan\u0105\u0142 po\u015brodku i rzek\u0142 do nich: \u00abPok\u00f3j wam!\u00bb. A to powiedziawszy, pokaza\u0142 im r\u0119ce i bok. Uradowali si\u0119 zatem uczniowie ujrzawszy Pana.<\/p>\n

                      A Jezus znowu rzek\u0142 do nich: \u00abPok\u00f3j wam! Jak Ojciec Mnie pos\u0142a\u0142, tak i Ja was posy\u0142am\u00bb. Po tych s\u0142owach tchn\u0105\u0142 na nich i powiedzia\u0142 im: \u00abWe\u017amijcie Ducha \u015awi\u0119tego! Kt\u00f3rym odpu\u015bcicie grzechy, s\u0105 im odpuszczone, a kt\u00f3rym zatrzymacie, s\u0105 im zatrzymane\u00bb.<\/p>\n

                      Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie by\u0142 razem z nimi, kiedy przyszed\u0142 Jezus. Inni wi\u0119c uczniowie m\u00f3wili do niego: \u00abWidzieli\u015bmy Pana!\u00bb.<\/p>\n

                      Ale on rzek\u0142 do nich: \u00abJe\u017celi na r\u0119kach Jego nie zobacz\u0119 \u015bladu gwo\u017adzi i nie w\u0142o\u017c\u0119 palca mego w miejsce gwo\u017adzi, i nie w\u0142o\u017c\u0119 r\u0119ki mojej do boku Jego, nie uwierz\u0119\u00bb.<\/p>\n

                      A po o\u015bmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewn\u0105trz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszed\u0142 mimo drzwi zamkni\u0119tych, stan\u0105\u0142 po\u015brodku i rzek\u0142: \u00abPok\u00f3j wam!\u00bb. Nast\u0119pnie rzek\u0142 do Tomasza: \u00abPodnie\u015b tutaj sw\u00f3j palec i zobacz moje r\u0119ce. Podnie\u015b r\u0119k\u0119 i w\u0142\u00f3\u017c j\u0105 do mego boku, i nie b\u0105d\u017a niedowiarkiem, lecz wierz\u0105cym\u00bb.<\/p>\n

                      Tomasz Mu odpowiedzia\u0142: \u00abPan m\u00f3j i B\u00f3g m\u00f3j!\u00bb<\/p>\n

                      Powiedzia\u0142 mu Jezus: \u00abUwierzy\u0142e\u015b, bo Mnie ujrza\u0142e\u015b; b\u0142ogos\u0142awieni, kt\u00f3rzy nie widzieli, a uwierzyli\u00bb.<\/p>\n

                      I wiele innych znak\u00f3w, kt\u00f3rych nie zapisano w tej ksi\u0119dze, uczyni\u0142 Jezus wobec uczni\u00f3w. Te za\u015b zapisano, aby\u015bcie wierzyli, \u017ce Jezus jest Mesjaszem, Synem Bo\u017cym, i aby\u015bcie wierz\u0105c mieli \u017cycie w imi\u0119 Jego.<\/td>\n

                      		\n

                      J 20, 19-31 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      B\u0142ogos\u0142awieni, kt\u00f3rzy nie widzieli, a uwierzyli<\/strong><\/span> <\/strong><\/p>\n

                      A po o\u015bmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewn\u0105trz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszed\u0142 mimo drzwi zamkni\u0119tych, stan\u0105\u0142 po\u015brodku i rzek\u0142: \u00abPok\u00f3j wam!\u00bb. Nast\u0119pnie rzek\u0142 do Tomasza: \u00abPodnie\u015b tutaj sw\u00f3j palec i zobacz moje r\u0119ce. Podnie\u015b r\u0119k\u0119 i w\u0142\u00f3\u017c j\u0105 do mego boku, i nie b\u0105d\u017a niedowiarkiem, lecz wierz\u0105cym\u00bb.<\/p>\n

                      Tomasz Mu odpowiedzia\u0142: \u00abPan m\u00f3j i B\u00f3g m\u00f3j!\u00bb<\/p>\n

                      Powiedzia\u0142 mu Jezus: \u00abUwierzy\u0142e\u015b, bo Mnie ujrza\u0142e\u015b; b\u0142ogos\u0142awieni, kt\u00f3rzy nie widzieli, a uwierzyli\u00bb.<\/td>\n<\/tr>\n

                      35<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      J 21, 1-14 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Trzecie zjawienie si\u0119 Zmartwychwsta\u0142ego Aposto\u0142om <\/strong><\/span> <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus ukaza\u0142 si\u0119 znowu nad Morzem Tyberiadzkim. A ukaza\u0142 si\u0119 w ten spos\u00f3b:<\/p>\n

                      Byli razem Szymon Piotr, Tomasz, zwany Didymos, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza oraz dwaj inni z Jego uczni\u00f3w. Szymon Piotr powiedzia\u0142 do nich: \u00abId\u0119 \u0142owi\u0107 ryby\u00bb. Odpowiedzieli mu: \u00abIdziemy i my z tob\u0105\u00bb. Wyszli wi\u0119c i wsiedli do \u0142odzi, ale tej nocy nic nie z\u0142owili.<\/p>\n

                      A gdy ranek za\u015bwita\u0142, Jezus stan\u0105\u0142 na brzegu. Jednak\u017ce uczniowie nie wiedzieli, \u017ce to by\u0142 Jezus.<\/p>\n

                      A Jezus rzek\u0142 do nich: \u00abDzieci, czy nie macie nic do jedzenia?\u00bb.<\/p>\n

                      Odpowiedzieli Mu: \u00abNie\u00bb.<\/p>\n

                      On rzek\u0142 do nich: \u00abZarzu\u0107cie sie\u0107 po prawej stronie \u0142odzi, a znajdziecie\u00bb. Zarzucili wi\u0119c i z powodu mn\u00f3stwa ryb nie mogli jej wyci\u0105gn\u0105\u0107.<\/p>\n

                      Powiedzia\u0142 wi\u0119c do Piotra \u00f3w ucze\u0144, kt\u00f3rego Jezus mi\u0142owa\u0142: \u00abTo jest Pan!\u00bb. Szymon Piotr us\u0142yszawszy, \u017ce to jest Pan, przywdzia\u0142 na siebie wierzchni\u0105 szat\u0119, by\u0142 bowiem prawie nagi, i rzuci\u0142 si\u0119 w morze. Reszta uczni\u00f3w dobi\u0142a \u0142odzi\u0105, ci\u0105gn\u0105c za sob\u0105 sie\u0107 z rybami. Od brzegu bowiem nie by\u0142o daleko, tylko oko\u0142o dwustu \u0142okci.<\/p>\n

                      A kiedy zeszli na l\u0105d, ujrzeli \u017carz\u0105ce si\u0119 na ziemi w\u0119gle, a na nich u\u0142o\u017con\u0105 ryb\u0119 oraz chleb. Rzek\u0142 do nich Jezus: \u00abPrzynie\u015bcie jeszcze ryb, kt\u00f3re\u015bcie teraz u\u0142owili\u00bb. Poszed\u0142 Szymon Piotr i wyci\u0105gn\u0105\u0142 na brzeg sie\u0107 pe\u0142n\u0105 wielkich ryb w liczbie stu pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu trzech. A pomimo tak wielkiej ilo\u015bci, sie\u0107 si\u0119 nie rozerwa\u0142a. Rzek\u0142 do nich Jezus: \u00abChod\u017acie, posilcie si\u0119!\u00bb. \u017baden z uczni\u00f3w nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 zada\u0107 Mu pytania: \u00abKto Ty jeste\u015b?\u00bb, bo wiedzieli, \u017ce to jest Pan. A Jezus przyszed\u0142, wzi\u0105\u0142 chleb i poda\u0142 im, podobnie i ryb\u0119.<\/p>\n

                      To ju\u017c trzeci raz, jak Jezus ukaza\u0142 si\u0119 uczniom od chwili, gdy zmartwychwsta\u0142.<\/td>\n

                      		\n

                      J 21, 1-14 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Trzecie zjawienie si\u0119 Zmartwychwsta\u0142ego Aposto\u0142om<\/strong><\/span><\/p>\n

                      A gdy ranek za\u015bwita\u0142, Jezus stan\u0105\u0142 na brzegu. Jednak\u017ce uczniowie nie wiedzieli, \u017ce to by\u0142 Jezus.<\/p>\n

                      A Jezus rzek\u0142 do nich: \u00abDzieci, czy nie macie nic do jedzenia?\u00bb.<\/p>\n

                      Odpowiedzieli Mu: \u00abNie\u00bb.<\/p>\n

                      On rzek\u0142 do nich: \u00abZarzu\u0107cie sie\u0107 po prawej stronie \u0142odzi, a znajdziecie\u00bb. Zarzucili wi\u0119c i z powodu mn\u00f3stwa ryb nie mogli jej wyci\u0105gn\u0105\u0107.<\/p>\n

                      Powiedzia\u0142 wi\u0119c do Piotra \u00f3w ucze\u0144, kt\u00f3rego Jezus mi\u0142owa\u0142: \u00abTo jest Pan!\u00bb.<\/td>\n<\/tr>\n

                      36<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      J 10, 27-30 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus daje owcom \u017cycie wieczne<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus powiedzia\u0142:<\/p>\n

                      \u00abMoje owce s\u0142uchaj\u0105 mego g\u0142osu, a Ja znam je. Id\u0105 one za Mn\u0105 i Ja daj\u0119 im \u017cycie wieczne. Nie zgin\u0105 one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej r\u0119ki. Ojciec m\u00f3j, kt\u00f3ry Mi je da\u0142, jest wi\u0119kszy od wszystkich. I nikt nie mo\u017ce ich wyrwa\u0107 z r\u0119ki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jeste\u015bmy\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      J 10, 27-30 <\/span><\/strong><\/p>\n

                      Jezus daje owcom \u017cycie wieczne<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus powiedzia\u0142:<\/p>\n

                      \u00abMoje owce s\u0142uchaj\u0105 mego g\u0142osu, a Ja znam je. Id\u0105 one za Mn\u0105 i Ja daj\u0119 im \u017cycie wieczne. Nie zgin\u0105 one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej r\u0119ki. Ojciec m\u00f3j, kt\u00f3ry Mi je da\u0142, jest wi\u0119kszy od wszystkich. I nikt nie mo\u017ce ich wyrwa\u0107 z r\u0119ki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jeste\u015bmy\u00bb.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      37<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      J 13, 31-33a. 34-35 <\/span><\/strong><\/p>\n

                      Przykazanie nowe<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Po wyj\u015bciu Judasza z wieczernika Jezus powiedzia\u0142:<\/p>\n

                      \u00abSyn Cz\u0142owieczy zosta\u0142 teraz uwielbiony, a w Nim zosta\u0142 B\u00f3g uwielbiony. Je\u017celi B\u00f3g zosta\u0142 w Nim uwielbiony, to B\u00f3g uwielbi Go tak\u017ce w sobie samym, i zaraz Go uwielbi.<\/p>\n

                      Dzieci, jeszcze kr\u00f3tko jestem z wami. B\u0119dziecie Mnie szuka\u0107, ale jak to \u017bydom powiedzia\u0142em, tak i teraz wam m\u00f3wi\u0119, dok\u0105d Ja id\u0119, wy p\u00f3j\u015b\u0107 nie mo\u017cecie. Daj\u0119 wam przykazanie nowe, aby\u015bcie si\u0119 wzajemnie mi\u0142owali tak, jak Ja was umi\u0142owa\u0142em; \u017ceby\u015bcie i wy tak si\u0119 mi\u0142owali wzajemnie. Po tym wszyscy poznaj\u0105, \u017ce\u015bcie uczniami moimi, je\u015bli b\u0119dziecie si\u0119 wzajemnie mi\u0142owali\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      J 13, 31-33a. 34-35 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Przykazanie nowe<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Po wyj\u015bciu Judasza z wieczernika Jezus powiedzia\u0142:<\/p>\n

                      Dok\u0105d Ja id\u0119, wy p\u00f3j\u015b\u0107 nie mo\u017cecie. Daj\u0119 wam przykazanie nowe, aby\u015bcie si\u0119 wzajemnie mi\u0142owali tak, jak Ja was umi\u0142owa\u0142em; \u017ceby\u015bcie i wy tak si\u0119 mi\u0142owali wzajemnie. Po tym wszyscy poznaj\u0105, \u017ce\u015bcie uczniami moimi, je\u015bli b\u0119dziecie si\u0119 wzajemnie mi\u0142owali\u00bb.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      38<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      J 14, 23-29 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Duch \u015awi\u0119ty nauczy was wszystkiego<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus powiedzia\u0142 do swoich uczni\u00f3w:<\/p>\n

                      \u00abJe\u015bli Mnie kto mi\u0142uje, b\u0119dzie zachowywa\u0142 moj\u0105 nauk\u0119, a Ojciec m\u00f3j umi\u0142uje go, i przyjdziemy do niego, i b\u0119dziemy w nim przebywa\u0107. Kto Mnie nie mi\u0142uje, ten nie zachowuje s\u0142\u00f3w moich. A nauka, kt\u00f3r\u0105 s\u0142yszycie, nie jest moja, ale Tego, kt\u00f3ry Mnie pos\u0142a\u0142, Ojca.<\/p>\n

                      To wam powiedzia\u0142em przebywaj\u0105c w\u015br\u00f3d was. A Pocieszyciel, Duch \u015awi\u0119ty, kt\u00f3rego Ojciec po\u015ble w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co wam powiedzia\u0142em.<\/p>\n

                      Pok\u00f3j zostawiam wam, pok\u00f3j m\u00f3j daj\u0119 wam. Nie tak jak daje \u015bwiat, Ja wam daj\u0119. Niech si\u0119 nie trwo\u017cy serce wasze ani si\u0119 nie l\u0119ka. S\u0142yszeli\u015bcie, \u017ce wam powiedzia\u0142em: Odchodz\u0119 i przyjd\u0119 zn\u00f3w do was. Gdyby\u015bcie Mnie mi\u0142owali, rozradowaliby\u015bcie si\u0119, \u017ce id\u0119 do Ojca, bo Ojciec wi\u0119kszy jest ode Mnie.<\/p>\n

                      A teraz powiedzia\u0142em wam o tym, zanim to nast\u0105pi, aby\u015bcie uwierzyli, gdy si\u0119 to stanie<\/td>\n

                      		\n

                      J 14, 23-29 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Duch \u015awi\u0119ty nauczy was wszystkiego<\/span><\/strong><\/p>\n

                      Pocieszyciel, Duch \u015awi\u0119ty, kt\u00f3rego Ojciec po\u015ble w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co wam powiedzia\u0142em. (\u2026)<\/p>\n

                      Pok\u00f3j zostawiam wam, pok\u00f3j m\u00f3j daj\u0119 wam. Nie tak jak daje \u015bwiat, Ja wam daj\u0119. Niech si\u0119 nie trwo\u017cy serce wasze ani si\u0119 nie l\u0119ka. S\u0142yszeli\u015bcie, \u017ce wam powiedzia\u0142em: Odchodz\u0119 i przyjd\u0119 zn\u00f3w do was.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      39<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      \u0141k 24, 46-53 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus zosta\u0142 uniesiony do nieba<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus powiedzia\u0142 do swoich uczni\u00f3w:<\/p>\n

                      \u00abTak jest napisane: Mesjasz b\u0119dzie cierpia\u0142 i trzeciego dnia zmartwychwstanie, w imi\u0119 Jego g\u0142oszone b\u0119dzie nawr\u00f3cenie i odpuszczenie grzech\u00f3w wszystkim narodom, pocz\u0105wszy od Jerozolimy. Wy jeste\u015bcie \u015bwiadkami tego.<\/p>\n

                      Oto Ja ze\u015bl\u0119 na was obietnic\u0119 mojego Ojca. Wy za\u015b pozosta\u0144cie w mie\u015bcie, a\u017c b\u0119dziecie uzbrojeni moc\u0105 z wysoka\u00bb.<\/p>\n

                      Potem wyprowadzi\u0142 ich ku Betanii i podni\u00f3s\u0142szy r\u0119ce b\u0142ogos\u0142awi\u0142 ich. A kiedy ich b\u0142ogos\u0142awi\u0142, rozsta\u0142 si\u0119 z nimi i zosta\u0142 uniesiony do nieba.<\/p>\n

                      Oni za\u015b oddali Mu pok\u0142on i z wielk\u0105 rado\u015bci\u0105 wr\u00f3cili do Jerozolimy, gdzie stale przebywali w \u015bwi\u0105tyni, wielbi\u0105c i b\u0142ogos\u0142awi\u0105c Boga.<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 24, 46-53 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus zosta\u0142 uniesiony do nieba<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Wyprowadzi\u0142 ich ku Betanii i podni\u00f3s\u0142szy r\u0119ce b\u0142ogos\u0142awi\u0142 ich. A kiedy ich b\u0142ogos\u0142awi\u0142, rozsta\u0142 si\u0119 z nimi i zosta\u0142 uniesiony do nieba.<\/p>\n

                      Oni za\u015b oddali Mu pok\u0142on i z wielk\u0105 rado\u015bci\u0105 wr\u00f3cili do Jerozolimy, gdzie stale przebywali w \u015bwi\u0105tyni, wielbi\u0105c i b\u0142ogos\u0142awi\u0105c Boga.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      40<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      J 20, 19-23 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus daje Ducha \u015awi\u0119tego<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, drzwi by\u0142y zamkni\u0119te z obawy przed \u017bydami. Przyszed\u0142 Jezus, stan\u0105\u0142 po\u015brodku i rzek\u0142 do nich: \u00abPok\u00f3j wam!\u00bb A to powiedziawszy, pokaza\u0142 im r\u0119ce i bok. Uradowali si\u0119 zatem uczniowie ujrzawszy Pana.<\/p>\n

                      A Jezus znowu rzek\u0142 do nich: \u00abPok\u00f3j wam! Jak Ojciec Mnie pos\u0142a\u0142, tak i Ja was posy\u0142am\u00bb. Po tych s\u0142owach tchn\u0105\u0142 na nich i powiedzia\u0142 im: \u00abWe\u017amijcie Ducha \u015awi\u0119tego. Kt\u00f3rym odpu\u015bcicie grzechy, s\u0105 im odpuszczone, a kt\u00f3rym zatrzymacie, s\u0105 im zatrzymane\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      J 20, 19-23 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus daje Ducha \u015awi\u0119t<\/span>ego<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, drzwi by\u0142y zamkni\u0119te z obawy przed \u017bydami. Przyszed\u0142 Jezus, stan\u0105\u0142 po\u015brodku i rzek\u0142 do nich: \u00abPok\u00f3j wam!\u00bb Jak Ojciec Mnie pos\u0142a\u0142, tak i Ja was posy\u0142am\u00bb. (\u2026) Po tych s\u0142owach tchn\u0105\u0142 na nich i powiedzia\u0142 im: \u00abWe\u017amijcie Ducha \u015awi\u0119tego. Kt\u00f3rym odpu\u015bcicie grzechy, s\u0105 im odpuszczone, a kt\u00f3rym zatrzymacie, s\u0105 im zatrzymane\u00bb.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      41<\/strong><\/span><\/td>\n\n

                      J 16, 12-15 <\/span><\/strong><\/p>\n

                      Wszystko, co ma Ojciec jest moje. Duch z mojego we\u017amie i wam oznajmi<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus powiedzia\u0142 swoim uczniom:<\/p>\n

                      \u00abJeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz jeszcze znie\u015b\u0107 nie mo\u017cecie. Gdy za\u015b przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do ca\u0142ej prawdy. Bo nie b\u0119dzie m\u00f3wi\u0142 od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek s\u0142yszy, i oznajmi wam rzeczy przysz\u0142e. On Mnie otoczy chwa\u0142\u0105, poniewa\u017c z mojego we\u017amie i wam oznajmi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedzia\u0142em, \u017ce z mojego bierze i wam objawi\u00bb.<\/td>\n

                      		\n

                      J 16, 12-15 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Wszystko, co ma Ojciec jest moje. Duch z mojego we\u017amie i wam oznajmi<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus powiedzia\u0142 swoim uczniom:<\/p>\n

                      \u00abJeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz jeszcze znie\u015b\u0107 nie mo\u017cecie. Gdy za\u015b przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do ca\u0142ej prawdy. Bo nie b\u0119dzie m\u00f3wi\u0142 od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek s\u0142yszy, i oznajmi wam rzeczy przysz\u0142e. On Mnie otoczy chwa\u0142\u0105, poniewa\u017c z mojego we\u017amie i wam oznajmi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedzia\u0142em, \u017ce z mojego bierze i wam objawi\u00bb.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      42<\/strong><\/span><\/td>\n <\/strong><\/p>\n

                      \u0141k 9,18-24 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Wyznanie wiary w Chrystusa i zapowied\u017a m\u0119ki<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Gdy Jezus modli\u0142 si\u0119 na osobno\u015bci, a byli z Nim uczniowie, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do nich z zapytaniem: \u00abZa kogo uwa\u017caj\u0105 Mnie t\u0142umy?\u00bb<\/p>\n

                      Oni odpowiedzieli: \u00abZa Jana Chrzciciela; inni za Eliasza; jeszcze inni m\u00f3wi\u0105, \u017ce kt\u00f3ry\u015b z dawnych prorok\u00f3w zmartwychwsta\u0142\u00bb.<\/p>\n

                      Zapyta\u0142 ich: \u00abA wy za kogo Mnie uwa\u017cacie?\u00bb<\/p>\n

                      Piotr odpowiedzia\u0142: \u00abZa Mesjasza Bo\u017cego\u00bb.<\/p>\n

                      Wtedy surowo im przykaza\u0142 i napomnia\u0142 ich, \u017ceby nikomu o tym nie m\u00f3wili. I doda\u0142: \u00abSyn Cz\u0142owieczy musi wiele wycierpie\u0107: b\u0119dzie odrzucony przez starszych, arcykap\u0142an\u00f3w i uczonych w Pi\u015bmie; b\u0119dzie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie\u00bb.<\/p>\n

                      Potem m\u00f3wi\u0142 do wszystkich: \u00abJe\u015bli kto chce i\u015b\u0107 za Mn\u0105, niech si\u0119 zaprze samego siebie, niech co dnia we\u017amie sw\u00f3j krzy\u017c i niech Mnie na\u015bladuje. Bo kto chce zachowa\u0107 swoje \u017cycie, straci je, a kto straci swe \u017cycie z mego powodu, ten je zachowa\u00bb.<\/td>\n

                      		 <\/strong><\/p>\n

                      \u0141k 9,18-24 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Wyznanie wiary w Chrystusa i zapowied\u017a m\u0119ki<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Potem m\u00f3wi\u0142 do wszystkich: \u00abJe\u015bli kto chce i\u015b\u0107 za Mn\u0105, niech si\u0119 zaprze samego siebie, niech co dnia we\u017amie sw\u00f3j krzy\u017c i niech Mnie na\u015bladuje. Bo kto chce zachowa\u0107 swoje \u017cycie, straci je, a kto straci swe \u017cycie z mego powodu, ten je zachowa\u00bb<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

                      43<\/span><\/td>\n\n

                      \u0141k 9, 51-62 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Trzeba porzuci\u0107 wszystko, aby i\u015b\u0107 za Jezusem<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Gdy dope\u0142nia\u0142 si\u0119 czas wzi\u0119cia Jezusa z tego \u015bwiata, postanowi\u0142 uda\u0107 si\u0119 do Jerozolimy i wys\u0142a\u0142 przed sob\u0105 pos\u0142a\u0144c\u00f3w. Ci wybrali si\u0119 w drog\u0119 i przyszli do pewnego miasteczka samaryta\u0144skiego, by Mu przygotowa\u0107 pobyt. Nie przyj\u0119to Go jednak, poniewa\u017c zmierza\u0142 do Jerozolimy.<\/p>\n

                      Widz\u0105c to, uczniowie Jakub i Jan rzekli: \u00abPanie, czy chcesz, a powiemy, \u017ceby ogie\u0144 spad\u0142 z nieba i zniszczy\u0142 ich?\u00bb<\/p>\n

                      Lecz On odwr\u00f3ciwszy si\u0119 zabroni\u0142 im. I udali si\u0119 do innego miasteczka.<\/p>\n

                      A gdy szli drog\u0105, kto\u015b powiedzia\u0142 do Niego: \u00abP\u00f3jd\u0119 za Tob\u0105, dok\u0105dkolwiek si\u0119 udasz\u00bb.<\/p>\n

                      Jezus mu odpowiedzia\u0142: \u00abLisy maj\u0105 nory i ptaki powietrzne gniazda, lecz Syn Cz\u0142owieczy nie ma miejsca, gdzie by g\u0142ow\u0119 m\u00f3g\u0142 wesprze\u0107\u00bb.<\/p>\n

                      Do innego rzek\u0142: \u00abP\u00f3jd\u017a za Mn\u0105\u00bb.<\/p>\n

                      Ten za\u015b odpowiedzia\u0142: \u00abPanie, pozw\u00f3l mi najpierw p\u00f3j\u015b\u0107 i pogrzeba\u0107 mojego ojca\u00bb.<\/p>\n

                      Odpar\u0142 mu: \u00abZostaw umar\u0142ym grzebanie ich umar\u0142ych, a ty id\u017a i g\u0142o\u015b kr\u00f3lestwo Bo\u017ce\u00bb.<\/p>\n

                      Jeszcze inny rzek\u0142: \u00abPanie, chc\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 za Tob\u0105, ale pozw\u00f3l mi najpierw po\u017cegna\u0107 si\u0119 z moimi w domu\u00bb.<\/p>\n

                      Jezus mu odpowiedzia\u0142: \u00abKtokolwiek przyk\u0142ada r\u0119k\u0119 do p\u0142uga, a wstecz si\u0119 ogl\u0105da, nie nadaje si\u0119 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego\u00bb<\/td>\n

                      		\n

                      \u0141k 9, 51-62 <\/strong><\/span><\/p>\n

                      Trzeba porzuci\u0107 wszystko, aby i\u015b\u0107 za Jezusem<\/strong><\/span><\/p>\n

                      Jezus postanowi\u0142 uda\u0107 si\u0119 do Jerozolimy i wys\u0142a\u0142 przed sob\u0105 pos\u0142a\u0144c\u00f3w. Ci wybrali si\u0119 w drog\u0119 i przyszli do pewnego miasteczka samaryta\u0144skiego, by Mu przygotowa\u0107 pobyt. Nie przyj\u0119to Go jednak, poniewa\u017c zmierza\u0142 do Jerozolimy.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

                      PRZYK\u0141ADOWE PRACE<\/span><\/p>\n

                       <\/p>\n

                      \"\"<\/p>\n

                       <\/p>\n

                       <\/p>\n

                       <\/p>\n

                       <\/p>\n

                       <\/p>\n

                       <\/p>\n

                       <\/p>\n

                       <\/p>\n

                       <\/p>\n

                       <\/p>\n

                      \"\"<\/p>\n

                       <\/p>\n

                       <\/p>\n

                       <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

                        Regulamin BIBLIJNY KONKURS PLASTYCZNY Zosta\u0144 ilustratorem \u201eMoja ilustracja do niedzielnej Ewangelii\u201d   Organizator Organizatorem konkursu jest Parafia \u015bw. El\u017cbiety Grabiszy\u0144ska 103, 53-439 Wroc\u0142aw tel. 783-37-94 www.elzbieta.org e-mail: swelzbieta@pro.onet.pl Facebook: parafia.swelzbiety Przedstawicielem organizatora jest  proboszcz parafii \u2013 ksi\u0105dz Janusz Jastrz\u0119bski \u2013 tel. 662 210 840   Odbiorcy konkursu Konkurs jest skierowany do: uczni\u00f3w klas 1-5 szk\u00f3\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":11185,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0},"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/elzbieta.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11184"}],"collection":[{"href":"http:\/\/elzbieta.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/elzbieta.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/elzbieta.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/elzbieta.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11184"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/elzbieta.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11184\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/elzbieta.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/11185"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/elzbieta.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11184"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/elzbieta.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11184"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/elzbieta.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11184"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}